مقایسه آزمایشگاهی روش توپ سایه و الکلهای سنگین در کاهش تبخیر از سطح آب
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران
2 دانش آموخته رشته عمران دانشگاه اراک
doi
10.22112/jwwse.2019.171496.1142چکیده
تبخیر یکی از مسائل مهم در مدیریت منابع آب است و بالا بودن درصد تلفات ناشی از تبخیر از سطح مخازن ذخیره آب همواره بهعنوان یکی از دغدغههای جدی مدیران و پژوهشگران منابع این عرصه مطرح بوده است تا بتوانند تا حد امکان از آب جمعآوری شده در مخازن ذخیره محافظت نمایند. در این راستا تلاشهای مختلفی بهمنظور کاهش تبخیر انجام شده است. هدف از این تحقیق مقایسه روشهای فیزیکی و شیمیایی کاهش تبخیر در مقیاس آزمایشگاهی است. در این مطالعه استفاده از توپهای پلاستیکی (توپ سایه) بهعنوان روش فیزیکی و استفاده از الکلهای سنگین (اکتادکانول و هگزادکانول) بهعنوان روش شیمیایی درنظر گرفته شده است. بهاین منظور سه تشت کلاس A آمریکایی در شرایط یکسان درنظر گرفته شد و میزان تبخیر در تشت حاوی توپهای پلاستیکی و تشت حاوی الکلها در سه سناریو مختلف اندازهگیری و با تشت تبخیر شاهد مقایسه شد. نتایج نشان داد که هر دو روش فیزیکی (توپ سایه) و شیمیایی (الکلهای سنگین) اثر قابلتوجهی در کاهش تبخیر دارند و بررسی ترکیبی هر دو روش نیز حاکی از این بود که تلفیق دو روش، بالاترین راندمان را دارد. در نهایت با درنظر گرفتن اثر وزش باد و همچنین تبادل اکسیژن بین هوا و آب و مسئله کیفیت آب، روش توپ سایه روش مناسبتری در کاهش تبخیر محسوب میشود. البته در انجام این روش در مقیاس واقعی، هزینه بالای تهیه توپهای پلاستیکی نیز باید مدنظر قرار گیرد.
