تولید زیستجاذب برپایۀ پوست گردو و ضایعات پلیاستایرن برای جذب ید از محلول آبی
نویسندگان
1 استادیار مهندسی شیمی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشجوی کارشناسی مهندسی شیمی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22034/ijche.2024.430901.1378چکیده
آلودگی آب از بزرگترین معضلاتی است که با رشد صنایع مختلف، زندگی انسان و محیط زیست را تحتتأثیر قرار دادهاست. بنابراین، حذف آلاینده هایی مانند ید از آبهای آلوده ضروری است. هدفاز این مطالعه، جذب ید از محلول آبی بااستفادهاز جاذبهای تولیدشده برپایۀ پوست گردو (WS) و ضایعات پلیاستایرن (PS) است. در این مطالعه، استفادۀ همزمان از WS و PS منجربه تولیدزیستجاذبهای WS، زغال زیستی پوست گردو (WAC) و WAC پیرولیزشده با PS (WACPS) شد. ظرفیت جذب، درصد جذب و تأثیر غلظت اولیۀ محلول آبی ید بررسی شد. باتوجهبه نتایج، WAC و WACPS بهترتیب با میزان جذب 80 و 65% و ظرفیت جذب 508 و mg/g 413 در غلظت اولیۀ 12700mg/L از محلول آبی ید، عملکرد بهتری درمقایسهبا WS از خود نشان دادند. قابلیت استفادۀ مجدد WAC با کاهش عملکرد حدوداً 15% پساز پنج چرخۀ بازیابی اثبات شد. ایزوترم فروندلیچ و لانگموئر توانستند بادقت بالایی جذب ید را پیش بینی کنند. ترمودینامیک جذب اثبات کرد که جذب ید خودبه خودی و گرماگیر است. تصاویر SEM نشان داد که هرچه سطح جاذب متخلخلتر و حفرههای آن بیشتر باشد، میزان جذب بیشتر است. براساس آنالیز BET، قطر حفرهها و سطح جذب WAC بهترتیب 36/06nm و 99/2m2/g به دست آمد. همچنین، آنالیز FTIR تولید جاذب و جذب ید را برروی آن براساس تغییرات رخداده در پیوندها اثبات کرد. استفادهاز ضایعات کشاورزی و پلاستیکی برای تولید جاذبهای کربنی متخلخل نهتنها باعث مدیریت زبالههای جامد می شود، بلکه م یتواند درزمینۀ تصفیۀ آبهای آلوده نقش مهمی در سلامت محیط زیست ایفا کند.