فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بحران آب از چالش‌های بسیار مهم پیش­روی جامعه­ ایران به­شمار می‎رود. بیشتر کشورهای در حال توسعه سعی می­کنند تا تعادلی بین منابع آب شیرین رو به کاهش و درخواست‌های تامین آب جمعیت­های در حال افزایش برقرار کنند. به‎طور کلی فناوری­های شیرین­سازی آب، از روش­های نوین تامین آب هستند، اما مصرف انرژی بالایی دارند. استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر به‎عنوان یک راه­حل بدیع برای تامین انرژی با ماهیت سازگار و پایدار و حفظ محیط­زیست است. هدف از این مطالعه، طراحی یک سیستم بهینه­ آب‎شیرین‎کن خورشیدی است که برای روستای سربند اردبیل (مطالعه موردی) مناسب بوده و بتواند نیازهای آبی را از لحاظ کمی و کیفی تامین کرده و هم­چنین از لحاظ زیست­محیطی راه­حل قابل­قبولی باشد. بدین منظور روش اسمز معکوس- فتوولتائیک به‎عنوان روش انتخابی برای شیرین‌سازی آب انتخاب شده است. از دو نرم افزار WAVE و PVsyst نیز به‎ترتیب برای مدل‎سازی و تحلیل سیستم اسمز معکوس و سیستم تامین انرژی فتوولتائیک استفاده شده است. نتایج حاصل از مدل‎سازی و تحلیل نشان می‌دهد که مقدار TDS آب قبل و پس از تصفیه به‎ترتیب 2117 و 86/177 میلی‍گرم بر لیتر بوده که از لحاظ استانداردهای مربوطه قابل‎قبول است. هم‌چنین برای تامین انرژی سیستم تصفیه آب به سیستم فتوولتائیکی با توان  kW5/9 نیاز است. به‎نظر می‍رسد استفاده از این نوع سیستم­ها، علاوه‎بر کاهش تولید آلاینده­های زیست­محیطی، از فشار بر روی شبکه توزیع برق کاسته و هم­چنین مشکل تامین آب آشامیدنی را حل نماید.