مکانیابی عرصههای مناسب آبهای زیرزمینی نیازمند به تغذیه مصنوعی با مدل فازی (با تاکید بر استان لرستان)
نویسندگان
1 دانشگاه گلستان
2 لرستان
3 لرستان
4 لرستان
doi
10.22112/jwwse.2019.163705.1130چکیده
ایران سرزمینی است خشک با نزولات جوی بسیار کم بهطوریکه میانگین بارش آن کمتر از یک سوم متوسط بارندگی در دنیا است. امروزه با افزایش جمعیت کشور و بهتبع آن افزایش تقاضا برای مواد غذایی، بهرهبرداری از منابع آب، بهویژه منابع آب زیرزمینی بسیار بیشتر از گذشته شده است، بهطوریکه این میزان مصرف بیشتر از میزان تغذیه منابع آب زیرزمینی است. لذا باید این کمبود منابع آب زیرزمینی جبران شود. هدف از این پژوهش مکانیابی پهنههای مناسب تغذیه مصنوعی سفرههای آب زیرزمینی در استان لرستان است. در این تحقیق ابتدا لایههای مورد نیاز همچون شیب، جنس خاک و ساختار زمینشناسی، کاربریاراضی، میزان بارندگی، پراکنش آبرفتهای کواترنری و تصاویر ماهوارهای در منطقه موردنظر تهیه شد. سپس در نرمافزار GIS با انطباق لایههای اطلاعاتی و استفاده از منطق Fuzzy مکانهای مناسب برای تغذیه مصنوعی آبهای زیرزمینی و محلهای مناسب پخش سیلاب استخراج شد. براساس نتایج بهدست آمده، از کل مساحت استان (28294 کیلومترمربع) حدود 36/9258 کیلومترمربع (5/32%) مناسب برای طرحهای تغذیه مصنوعی و حدود 36/5926 کیلومترمربع (حدود 21%) سطح استان مناسب برای اجرای پروژههای پخش سیلاب است. در نهایت از تلفیق دو نقشه حاصل، مکانهای مناسب برای تغذیهمصنوعی و پخش سیلاب در این استان حدود 21/7682 کیلومترمربع (79/21%) برآورد شد. در نتیجه استفاده و بهکارگیری مدلهای سیستم اطلاعات جغرافیایی برای تجزیه و تحلیل حجم بالای دادههای جغرافیایی و ارزیابی و اولویتبندی تصمیمگیریها در قضاوت کارشناسانه، ابزار کارامدی را برای مکانیابی محلهای تغذیه مصنوعی و پخش سیلاب فراهم میکند.