تبیین رابطۀ بین سرمایۀ فکری و بهره‌وری نیروی انسانی با تأکید بر یادگیری سازمانی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، دانشکدة مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 کارشناس وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران

3 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، دانشکدة مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jipa.2014.51041
چکیده

بی‌تردید قابلیت‌ و شایستگی‌های ویژة کارکنان، به تحقق اهداف سازمان کمک می‌کند. از این‌رو، سازمان‌ها باید با استفاده از سرمایة فکری، قابلیت یادگیری سازمانی‌شان را افزایش دهند تا امکان بهبود بهره‌وری را فراهم کنند. هدف این پژوهش تبیین تأثیر سرمایة فکری بر بهره‌وری نیروی انسانی با میانجی­گری یادگیری سازمانی است. مطالعات قبلی به‌ندرت ارتباط بین سرمایة فکری و بهره­وری نیروی انسانی را بررسی کرده­اند. علاوه‌براین، اکثر مطالعات تأثیر میانجی یادگیری سازمانی بر بهره­وری نیروی انسانی در بررسی تأثیر سرمایة فکری را نادیده گرفته­اند. پژوهش حاضر به روش توصیفی- همبستگی اجرا شده و از نظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر قلمرو موضوعی در حیطة منابع انسانی است. همچنین، این پژوهش از پرسشنامه برای بررسی رابطة حاکم بر سرمایة فکری، یادگیری سازمانی و بهره­وری نیروی انسانی استفاده کرده است. نتایج مبتنی بر داده­های تجربی جمع‌آوری‌شده از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است. یافته­های پژوهش بیانگر این است که سرمایة فکری تأثیر مثبت معنی‌داری بر بهره­وری نیروی انسانی دارد. همچنین، نتایج بیان می‌کند اگر یادگیری سازمانی به‌عنوان متغیر میانجی درنظر گرفته شود، می­تواند در رابطة بین سرمایة فکری و بهره‌وری نیروی انسانی تأثیر معناداری داشته باشد.