سازمان بهمثابۀ ققنوس: تأملی بر زندگی و مرگ سازمانهای اجتماعی (مورد مطالعه: جهاد سازندگی)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری خطمشیگذاری عمومی، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه تهران، ایران
2 استاد گروه مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشکدة مدیریت، دانشگاه تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری سیاستگذاری علم و فناوری ، دانشکدة علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/jipa.2014.52007چکیده
: در عصر کنونی، بقا به مهمترین دغدغه و هدف سازمانها تبدیلشده و آنها را به سیستمهایی منفعلی مبدل ساخته است که خود را با محیط تطبیق میدهند تا باقی بمانند. در این نوشتار تلاش شده است با گذر از روش صرفاً استقرایی، ضمن تأمل بر مفهوم مرگ سازمان بهمثابۀ یک فرصت برای مصرف و تخصیص دوراندیشانهتر منابع، بر پدیدۀ مرگ برنامهریزیشده تأکید شود. در این امتداد، از انگارۀ ققنوس برای ادراک رفتارهای سازمان در مواجهه با مرگ و فرسایش استفاده شده است و قابلیت نسبی آن برای توضیح برخی از وجوه رفتاری و ساختاری سازمان، ارزیابی شده است. روش پژوهش حاضر از نوع تحلیل مضمون است و برای بسط واقعانگارانۀ موضوع، روش داستانپردازی را بهکار میبرد. نتیجۀ پژوهش دال بر آن است که برنامهریزی برای مرگ، راهبردی اثربخش و قابل پیشنهاد به جهاد است تا بتواند در شأن نهادی خود، حیات اجتماعی ایرانیان را به وجهی پایدار و با قالبی جدید، تحت تأثیر قرار دهد.