مدل‌سازی تأثیر گاز دی‌اکسید سولفور برروی بازده راکتور کربناتور در جریان‌های جبرانی و گردشی مختلف

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، دانشگاه تبریز

2 دانشیار مهندسی شیمی، دانشگاه تبریز

3 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، دانشگاه تبریز

doi
10.22034/ijche.2023.411181.1340
چکیده

در این تحقیق، بااستفاده‌از یک مدل جامع و براساس داده‌های تجربی حاصل‌از راکتور بسترسیال در شرایط عملیاتی سخت و در دو حالت حضور و عدم حضور گاز دی‌اکسید سولفور، تأثیر جریان جبرانی و جریان گردشی، برروی بازده راکتور کربناتور بررسی شد. اعمال مدل جامع برروی داده‌های تجربی نشان داد که در دو شرایط واکنشی، بیشترین خطای مطلق میان مدل و داده‌های تجربی، به‌ترتیب 2/5% و 1/8% است. نتایج نشان داد که در هر دو شرایط واکنشی، تأثیر جریان جبرانی برروی بازده راکتور کربناتور درمقایسه‌با جریان گردشی بیشتر بوده و درحضور گاز دی‌اکسید سولفور، بازده راکتور کربناتور با افزایش نسبت جریان جبرانی، افزایش بیشتری می‌یابد. هم‌چنین، حضور گاز دی‌اکسید گوگرد و انجام واکنش‌‌های سولفاسیون باعث می‌شود تا برای دست‌یابی به مقدار بازده برابر با شرایط عدم حضور گاز دی‌اکسید سولفور، میزان مصرف در جریان جبرانی 36/5 برابر افزایش یابد.