ارتباطات اثربخش و سکوت سازمانی در شبکۀ بانکی کشور (مورد مطالعه: شهرستان سنندج)

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت، دانشکدة علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی سنندج، ایران

2 استادیار گروه روان شناسی، دانشکدة روا نشناسی دانشگاه آزاد اسلامی سنندج، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، ایران

doi
10.22059/jipa.2014.50762
چکیده

ارتباطات اثربخش ازجمله عوامل مؤثر در کاهش سکوت سازمانی به‎شمار می‎رود. سکوت سازمانی تأثیر انکاری‎ناپذیری بر کاهش مشارکت کارکنان می‎گذارد. در پژوهش حاضر به بررسی رابطة ارتباط اثربخش و سکوت سازمانی پرداخته شده است. روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعة آماری این پژوهش 304 نفر از کارکنان بانک‎های دولتی و خصوصی شهرستان سنندج است که از این تعداد 190 نفر بر اساس روش خوشه‎ای چندمرحله‎ای، نمونه‎گیری شده‎اند. داده‎های لازم از طریق پرسشنامه جمع‎آوری شده است. پایایی پرسشنامه به روش آلفای کرونباخ برای ارتباط اثربخش و سکوت سازمانی، به‎ترتیب برابر 881/0 و 889/0 محاسبه شد. روایی آزمون نیز به‎کمک روش اعتبار محتوا و با استفاده از روش‎های تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی و شاخص KMO به تأیید رسید. داده‎های جمع‎آوری‎شده در نرم‎افزارهای SPSSو LISRELتجزیه و تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان می‎دهد ارتباط معناداری بین ارتباط اثربخش سازمانی و سکوت سازمانی در جامعۀ بررسی وجود دارد.