مروری بر کارایی راکتورهای زیستی دنیتریفیکاسیون در حذف نیترات از زهاب کشاورزی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تهران
2 استادیار پردیس ابوریحان دانشگاه تهران
doi
10.22112/jwwse.2019.153450.1116چکیده
یکی از مهمترین مشکلهای سیستمهای زهکشی، آبشویی نیترات و ورود آن به منابع آب سطحی است. افزایش غلظت نیترات در منابع آب باعث ایجاد مشکلاتی برای انسانها و حیوانها میشود. فرایند دنیتریفیکاسیون یکی از راهکارهای مناسب برای حذف نیترات از آبهای آلوده است. این فرایند در خاکهای کشاورزی بهعلت کمبود مواد کربنی با محدودیت مواجه است. تأمین کربن مورد نیاز در خاک باعث افزایش این فرایند و حذف بیشتر نیترات از محیط میشود. استفاده از مواد آلی بهعنوان ماده کربنی ارزان قیمت و قابلدسترس یکی از بهترین گزینهها برای این هدف است. در واقع راکتورهای زیستی دنیتریفیکاسیون یک تکنولوژی ساده و نسبتاً ارزان هستند که در آنها از منابع کربن برای تسهیل دنیتریفیکاسیون استفاده میشود. شدت دنیتریفیکاسیون در راکتورهای زیستی به نوع منبع کربنی مورد استفاده، دما، اکسیژن محلول در آب، زمان ماند هیدرولیکی و پارامترهای هیدرولیکی بستگی دارد. مطالعات صورتگرفته نشانداده است که راکتورهای زیستی توانایی حذف تا 99 درصد از نیترات موجود در زهابهای کشاورزی را دارند. طی سالهای اخیر تحقیقات متعددی در زمینه استفاده از راکتورهای زیستی بهمنظور حذف نیترات و توانایی و چگونگی کاربرد آنها انجام شده است. در این مقاله راکتورهای زیستی دنیتریفیکاسیون بهعنوان یک روش برای حذف نیترات از زهاب کشاورزی مورد بررسی قرار میگیرند.