بررسی حذف جامدات محلول از آبهای آلوده با استفاده از جاذب کنوکارپوس
نویسندگان
1 دانشگاه گنبد
2 دانشگاه گنبد
doi
10.22112/jwwse.2018.152290.1114چکیده
بالا بودن میزان جامدات محلول (TDS) و جامدات معلق (TSS) در آب معمولترین عوامل گرفتگی قطرهچکانها هستند. آبیاری با آب حاوی EC و TDS بالا نتایج سوئی روی کارایی سیستمهای آبیاری قطرهای دارد، بهخصوص در مناطقی که تبخیر و تعرق سالانه از میزان بارندگی بیشتر است. بالا بودن شوری آب بهعلاوه pH بیشتر از 7 سبب رسوب املاح بهویژه کربنات کلسیم در سیستمهای آبیاری قطرهای میشود. در این تحقیق اثر گیاه کنوکارپوس بر حذف جامدات محلول از محلول آبی مورد بررسی قرار گرفت. بهمنظور بررسی حذف جامدات محلول آزمایشهای ناپیوسته انجام و بازدهی جاذبها در حذف جامدات محلول از محلول آبی تعیین شد. پارامترهای مختلفی ازجمله pH، زمان تماس، جرم جاذب و غلظت اولیه جامدات محلول روی جذب جامدات محلول مورد آزمایش قرار گرفت. pH بهینه برای هر دو جاذب برابر 3 و زمان تعادل برای جاذب نی برابر 10 دقیقه بهدست آمد. بازدهی جذب جاذب با جرم 1/0 گرم 55/93 درصد بهدست آمد. با افزایش غلظت جامدات محلول (83-960 میلیگرم بر لیتر)، بازدهی جذب نی از 9/88 درصد به 5/42 درصد کاهشیافت. در بین ایزوترم های مورد مطالعه، فرآیند جذب از مدل ایزوترم لانگمویر تبعیت کرد. از بین مدلهای سینتیک دادههای آزمایشگاهی با مدل سینتیک لاگرگرن مطابقت بیشتری داشتند.