تاثیر تصویرسازی حرکتی و مشاهده عمل بر تعادل ایستا و پویای زنان سالمند
نویسندگان
1 دانشیار گروه رفتار حرکتی- دانشکده علوم ورزشی- دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی- تهران- ایران
2 گروه رفتار حرکتی- دانشکده علوم ورزشی- دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی- تهران- ایران
3 گروه رفتار حرکتی- دانشکده علوم ورزشی- دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی- تهران- ایران
doi
10.22059/jhae.2025.403976.1017چکیده
مقدمه: سالمندی با کاهش توانایی حفظ تعادل و افزایش خطر زمینخوردگی همراه است. با توجه به محدودیتهای تمرینات جسمانی سنتی، رویکردهای شناختی–حرکتی مانند تصویرسازی حرکتی و مشاهده عمل بهعنوان مداخلات کمخطر برای بهبود تعادل سالمندان مطرح شدهاند. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر تصویرسازی حرکتی و مشاهده عمل بر تعادل ایستا و پویای زنان سالمند انجام شد.روش پژوهش: این مطالعه نیمهتجربی با طرح پیشآزمون–پسآزمون با گروه کنترل بر روی ۳۰ زن سالمند دارای سلامت شناختی اجرا شد. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی در سه گروه تصویرسازی حرکتی (تصویرسازی تکالیف تعادلی ساده شامل ایستادن بهمدت ۲ ثانیه در نقطه شروع، راه رفتن در مسیر ۳ متری همراه با عبور از سه مانع، و بازگشت به نقطه شروع)، مشاهده عمل (مشاهده ویدئوی اجرای تکالیف تعادلی) و گروه کنترل، (انجام فعالیتهای روزمره معمول) قرار گرفتند. هر گروه به مدت سه جلسه متوالی در مداخلات مربوطه شرکت کرد. تعادل ایستا و تعادل پویا با آزمون رومبرگ و زمان برخاستن و رفتن (TUG) اندازهگیری گردید.یافتهها: نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب نشان داد در تعادل ایستا، اثر اصلی گروه و مراحل آزمون و همچنین تعامل گروه و مراحل آزمون معنادار است، هر دو گروه تصویرسازی حرکتی و مشاهده عمل در پسآزمون عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشتند، اما تفاوتی بین دو گروه آزمایشی مشاهده نشد، همچنین تعادل ایستا در گروه تصویرسازی پیشرفت معناداری را در پس آزمون نشان داد.نتیجهگیری: تمرینات شبیهسازی حرکتی میتوانند موجب بهبود معنادار در تعادل ایستای سالمندان شوند و به عنوان مداخلات ایمن، ساده و کمهزینه در برنامههای توانبخشی توصیه میشوند.
