تأثیر تمرینات تعادلی با محرک عصبی-بصری همراه با وظایف شناختی بر تعادل پویا، ترس از افتادن، کیفیت زندگی و عملکرد سالمندان
نویسندگان
1 1. استاد دانشگاه خوارزمی دانشگاه تهران، ایران.
2 2. گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشگاه خوارمی، تهران، ایران.
doi
10.22059/jhae.2025.403994.1018چکیده
مقدمه:پیری با تغییرات حسی-حرکتی و شناختی همراه است که منجر به اختلال تعادل، افزایش خطر سقوط، ترس از سقوط و کاهش کیفیت زندگی در سالمندان میشود. مطالعه حاضر اثربخشی تمرینات تعادلی با محرک عصبی-بصری همراه با وظایف شناختی بر تعادل داینامیک، ترس از سقوط، کیفیت زندگی و عملکرد در سالمندان را بررسی کرد.روش پژوهش: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بر روی ۴۵ سالمند اجرا شد. شرکتکنندگان به صورت مساوی به سه گروه الف- تمرینات تعادلی با عینک استروبوسکوپ و وظایف شناختی، ب- تمرین تعادلی با عینک استروبوسکوپ بدون وظایف شناختی و ج- کنترل تقسیم شدند. مداخله شامل ۳ جلسه در هفته طی ۶ هفته بود. تعادل داینامیک با آزمون برخاستن و رفتن زماندار، ترس از سقوط با مقیاس بینالمللی کارایی در جلوگیری از سقوط، کیفیت زندگی با پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت برای سالمندان و عملکرد با آزمون دسترسی عملکرد ارزیابی شد. دادهها با تحلیل واریانس آمیخته و آزمونهای تعقیبی تحلیل گردید.یافته ها: گروه مداخله با وظایف شناختی بهبود معناداری در تعادل داینامیک، کاهش ترس از سقوط، افزایش کیفیت زندگی و بهبود عملکرد نشان داد (05/0>p). این تغییرات نسبت به گروه تمرین تعادلی ساده و کنترل برتری داشت (اندازه اثر: ۰.۲۵-۰.۳۸؛ متوسط تا قوی). تفاوتهای بینگروهی و درونگروهی معنادار بود (05/0>p).نتیجه گیری: ترکیب وظایف شناختی با تمرینات تعادلی با عینک استروبوسکوپ اثربخشی بالاتری در بهبود تعادل، کاهش ترس از سقوط، ارتقای کیفیت زندگی و عملکرد سالمندان دارد. این رویکرد نوین میتواند در برنامههای توانبخشی برای پیشگیری از سقوط کاربرد داشته باشد.