بررسی تأثیر عوامل مؤثر بر تغییر ضریب زبری هیزن - ویلیامز لولههای چدنی در طول دوره بهرهبرداری
نویسندگان
1 استاد دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران-محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22112/jwwse.2018.129924.1089چکیده
با توجه به اهمیت فشار کافی در تأمین تقاضای مصرفکنندگان در شبکههای توزیع آب، بررسی عوامل مؤثر بر تغییر فشار ضرورت مییابد که زبری لولهها بهصورت مستقیم بر روی فشار گرهها تأثیرگذارند. بنابراین بررسی عوامل مؤثر بر تغییر ضریب زبری (ضریب هیزن-ویلیامز) در شبکههای آب اهمیت پیدا میکند. قطر لولهها، عمر لولهها و خورندگی آب از جمله عوامل مؤثر در تغییر ضریب زبری لولهها هستند که در این مقاله مورد ارزیابی قرار میگیرند. تغییرات ضریب زبری با هرکدام از عوامل مذکور رسم میشود و با برازش نمودارهای حاصله میتوان روابط تقریبی ضریب زبری را بهدست آورد. در نهایت با ترکیب روابط به دست آمده، یک رابطه کلی برای ضریب زبری حاصل میشود. همچنین در این مقاله از لولههای چدنی که دادههای آزمایشگاهی آن در اختیار است، برای بهدست آوردن رابطه ریاضی استفاده میشود. با وجود این، به جای استفاده از ضریب زبری لولههای نو در تحلیل و طراحی از ضریب زبری در انتهای دوره طرح با درنظر گرفتن عوامل مؤثر مذکور استفاده خواهد شد. برای ارزیابی نتایج روش ارائه شده، شبکه دوحلقهای در دو حالت معمول و واقعی مورد بررسی قرار میگیرد. نتایج نشان میدهد اگر برای طراحی از ضریب زبری لولههای نو استفاده شود، فشار شبکه در انتهای دوره طرح بیش از 25 درصد کاهش مییابد ولی در هزینه لولهها در ابتدای دوره طرح حدود 50 درصد صرفه جویی میشود. بنابراین برای تضمین وجود فشار کافی و ارضای تقاضا در انتهای دوره طرح باید افزایش هزینه اجرای شبکه در ابتدای دوره طرح را پذیرفت.
