زمینههای شکلگیری خط نسخ ایرانی در حکومت شیعی صفوی
نویسندگان
1 پژوهش هنر، دانشکده علوم نظری و مطالعات عالی هنر، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران
2 گروه آموزشی تاریخ تطبیقی و تحلیلی هنر اسلامی، دانشکده علوم نظری و مطالعات عالی هنر،دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران
doi
10.22034/shistu.2025.2045594.2490چکیده
در پژوهشهای متعدد، پژوهشگران شکلگیری انواع خطوط فارسی و عربی را از نظر ویژگیهای بصری، شخصیت واضع، و تأثیر برخی گرایشهای فکری بررسی کردهاند؛ اما به نظر میرسد تاکنون تحقیقی همهجانبه مبتنی بر عوامل داخلی و خارجی تأثیرگذار بر شکلگیری خط نسخ ایرانی صورت نگرفته است. تحولات بصری لازم برای شکلگیری خط نسخ ایرانی از قرن نهم هجری آغاز شد و در قرون دهم تا سیزدهم هجری، با وجود آثار متعدد از نسخنویسان ایرانی، این خط با نام خط نسخ احمد نیریزی پیوند خورد. پژوهش حاضر با استفاده از روش «توصیفی - تحلیلی»، زمینههای تأثیرگذار بر شکلگیری خط نسخ ایرانی را بررسی کرده و یافتههای تحقیق حاکی از آن است که حکومت شیعی صفویه با سیاستهای فرهنگی خود، موجب پیدایش رقابتهای فرهنگی میان صفویان و عثمانیان شد. این رقابت بهمثابهٔ یک انگیزة خارجی، در شکلگیری خط نسخ ایرانی در کنار نسخ عثمانی نقش داشت. عوامل فردی (مانند کثرت مشقنویسی، تربیت شاگردان، سرشت نیکوی خوشنویس، حسن شهرت نیریزی) و عوامل محیطی (همچون رونق اخباریگری، قرآننویسی، سنت وقف کتب، و توسعهٔ مدارس دینی) در زمان سلطنت شاهسلطانحسین، از دیگر زمینههای مؤثر بر شکلگیری خط نسخ ایرانی محسوب میشوند.