شناسایی و اولویت بندی موانع خطمشیگذاری در نظام آموزشعالی از راه دور با استفاده از تکنیک ویکور فازی (مورد مطالعه: دانشگاه پیامنور)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، اراک، ایران.
doi
10.30473/t-edu.2025.72899.1222چکیده
هدف این پژوهش شناسایی و اولویت بندی موانع خطمشیگذاری در نظام آموزشعالی از راه دور با استفاده از تکنیک ویکور فازی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی و مشارکت کنندگان اعضای هیئت علمی دانشگاه پیامنور در رشتههای مرتبط با موضوع بودند که از این تعداد 8 نفر از آنها با استفاده از نمونه گیری هدفمند و ملاک محور انتخاب شدند. ابزار پژوهش محقق ساخته بر مبنای خطمشیگذاری که با مطالعه مبانی نظری و پیشینه تجربی پژوهش در قالب 25 گویه تهیه و تنظیم گردید و روایی صوری و محتوایی آن بر اساس نظر صاحبنظران به تایید رسیده و برای تحلیل داده از روش ویکور فازی استفاده گردید. یافتههای پژوهش منجر به شناسایی موانع خطمشیگذاری در نظام آموزشعالی از راه دور در سه بعد طراحی و تدوین، اجرا و ارزیابی و 25 مولفه در این ابعاد گردید و موانع فراهم نبودن پایگاه اطلاعاتی جامع و منابع و مبانی علمی بهروز و در دسترس برای خطمشیگذاری و غفلت از میزان تأثیر گذاری وابستگی بودجه نظام آموزشعالی از راه دور در خطمشیگذاری بهترتیب بیشتر و کمترین اهمیت را از بین موانع خطمشیگذاری را در نظر متخصصان به خود اختصاص دادند. بر این اساس پیشنهاد میشود دست اندکاران نظام آموزشعالی از راه دور جهت برطرف کردن موانع احصاء شده از نتایج این تحقیق در سه بعد طراحی و تدوین، اجرا و ارزیابی خطمشیها اهتمام بیشتری مبذول دارند.
