بررسی ساحتهای نمادین شیعی در آرایهها و کتیبههای مسجد جامع دزفول
نویسندگان
1 استادیار معماری دانشگاه قم
doi
10.22034/shistu.2025.2008952.2372چکیده
بارزترین تجلیگاه معنویت و هویت متعالی انسانی را میتوان در لایههای پنهان هنر قدسی، و اوج شکوفایی هنر معماری مقدس اسلامی را میتوان در ساخت مساجد شیعی یافت. با ارتقای شیعیان در زمینههای مالی و سیاسی و نفوذ مذهب تشیع در روح هنرمندان و معماران شیعی، ساخت مساجد با هویت و هنر معنوی بهمثابهٔ جایگاه بروز چنین اعتقاداتی همراه شد. مسجد جلوهگاه هنر اسلامی است و مسجد جامع نمونهٔ اعظم آن بهشمار میآید. «مسجد جامع دزفول» کهنتـرین مسـجد این شـهر است که برخی از مورخان قدمت آن را قرن سوم هجری و برخی دیگر مصادف با ورود اسلام به ایران اعـلام کـردهاند. هدف این مقاله مطالعه و بررسی کتیبهها و نقوشی است که جنبهٔ نمادین آنها به نحوی دربر دارندهٔ تفکرات مذهب شیعه بوده و در پی پاسخ به این سؤال است که مهمترین پیامهای نمادین شیعی بازتابیافته در مسجد جامع دزفول چیست؟ این پژوهش از حیث روش، «توصیفی ـ تحلیلی» بوده که با رویکرد «نمادشناسی» به انجام رسیده است. جمعآوری اطلاعات به شیوهٔ میدانی و کتابخانهای صورتپذیرفته و تجزیه و تحلیل یافتهها کیفی است. بنا بر یافتههای تحقیق، نقوش نمادین و کتیبههای موجود در مسجد جامع دزفول شامل انواع شمسه، ستاره و ترکیببندی تزیینات نیز از نمادپردازی عددی شیعه بهره گرفته است. از مهمترین پیامهای نمادین قابل مشاهده در کتیبههای این مسجد، بیان فضیلت، جانشینی، امامت و ویژگیهای برتر حضرت علی با هنر شیعی است.