توسعه شاخص انگیزش کارآفرینی در اکوسیستم کارآفرینانه ایران با رویکرد پویاییشناسی سیستمها
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی ، دانشگاه شیراز
2 استاد، گروه مدیریت، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز
3 دانشجوی دکتری مدیریت سیستم های دانشکده اقتصاد، مدیریت وعلوم اجتماعی دانشگاه شیراز
4 استادیارمرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس. بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویجی، شیراز، ایران
doi
10.22059/jed.2020.295808.653235چکیده
هدف این پژوهش شناسایی متغیرهای تأثیرگذار بر شاخص انگیزش کارآفرینی (نسبت انگیزش فرصتگرا (بهبودگرا) به انگیزش اجباری) به منظور طراحی سیاستهای بهبود آن است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی- توسعهای است. بدین منظور، پژوهش حاضر با استفاده از روش پویاییشناسی سیستمها، الگوی سیستمی از پویاییهای شاخص انگیزش کارآفرینی در اکوسیستم کارآفرینانه ایران ارائه کرده است. در این راستا، دادههای اکوسیستم کارآفرینی ایران در بازه زمانی 1387 تا 1397 از گزارشهای بینالمللی دیدهبان جهانی کارآفرینی و شاخص جهانی کارآفرینی جمعآوری و سپس روابط علی و معلولی میان متغیرها با استفاده از نرمافزار ونسیم ورژن DSS در نمودارهای سطح و نرخ طراحی و شبیهسازی شد. پس از اطمینان از عملکرد الگوی سیستمی بر اساس آزمونهای آماری اعتبارسنجی، مشخص شد، عوامل نهادی اکوسیستم کارآفرینی نظیر پیچیدگی اقتصاد، کنترل فساد، سهم ناخالص تحقیق و توسعه از تولید ناخالص داخلی، حاکمیت قانون، آزادی کسب و کار، کارایی بازار مالی، شاخص مالیات، کیفیت رقابت و پیچیدگی استراتژیهای کسب و کار نقش مؤثری در بهبود امتیاز شاخص انگیزش کارآفرینی در افق 1404 ایفا میکنند. سیاستگذاران کشور، با استفاده از نتایج این مطالعه میتوانند ضعفهای کنونی حوزه سیاستگذاری شاخص انگیزش کارآفرینی را شناسایی کرده و سیاستهای مناسب توسعهی شاخص انگیزش کارآفرینی را برگزینند.