فعالیت بدنی انفرادی و گروهی موجب بهبود ترس از افتادن زنان سالمند میشود
نویسندگان
1 گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jhae.2025.103141چکیده
مقدمه: یکی از عوامل تهدید کننده سلامت سالمندان ترس از افتادن می باشد که با افزایش سن احتمال وقوع آن بیشتر میشود و با فعالیت جسمانی آنان نیز در ارتباط است. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی اثرات فعالیتهای ورزشی گروهی و انفرادی بر بهبود ترس از افتادن زنان سالمند بود.روش پژوهش: شرکتکنندگان 40 نفر از زنان سالمند بودند که به صورت نمونه دردسترس انتخاب و به شکل تصادفی در دو گروه آزمایش بر اساس فعالیتورزشی گروهی و انفرادی قرار گرفتند. گروهها 8 جلسه تمرینات ورزشی ایروبیک و پیادهروی دریافت کردند. پیشآزمون قبل از اجرای مداخله و پسآزمون بعد از اتمام مداخله اجرا شد. پرسشنامه مقیاس کارآمدی در افتادن سالمندان فرم بین المللی (FES-I) در مرحله پیشآزمون توزیع شد و در ادامه، گروهها تحت مداخله ورزشی پیادهروی و ایروبیک قرار گرفتند و سپس پس آزمون بعد مداخله انجام شد.یافته ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب نشان داد اثر اصلی آزمون به لحاظ آماری معنیدار بود و ترس از افتادن از از پیشآزمون با میانگین (5/23=M) تا پسآزمون با میانگین (95/19=M) کاهش پیدا کرده است.نتیجه گیری: به نظر میرسد که تمرینات پیاده روی و ایروبیک با مزایای کم هزینه بودن، آسیب کمتر و در دسترس بودن انگیزه سالمندان را برای شرکت در فعالیتهای ورزشی افزایش میدهد و میتوان به سالمندان توصیه گردد.