فعالیت بدنی انفرادی و گروهی موجب بهبود ترس از افتادن زنان سالمند می‌شود

نویسندگان

1 گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jhae.2025.103141
چکیده

مقدمه: یکی از عوامل تهدید کننده سلامت سالمندان ترس از افتادن می باشد که با افزایش سن احتمال وقوع آن بیشتر می‌شود و با فعالیت جسمانی آنان نیز در ارتباط است. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی اثرات فعالیت­های ورزشی گروهی و انفرادی بر بهبود ترس از افتادن زنان سالمند بود.روش پژوهش: شرکت­کنندگان 40 نفر از زنان سالمند بودند که به صورت نمونه دردسترس انتخاب و به شکل تصادفی در دو گروه آزمایش بر اساس فعالیت‌ورزشی گروهی و انفرادی قرار گرفتند. گروه‌ها 8 جلسه تمرینات ورزشی ایروبیک و پیاده‌روی دریافت کردند. پیش­آزمون قبل از اجرای مداخله و پس­آزمون بعد از اتمام مداخله اجرا شد. پرسشنامه مقیاس کارآمدی در افتادن سالمندان فرم بین المللی (FES-I)  در مرحله پیش­آزمون توزیع شد و در ادامه، گروه­ها تحت مداخله ورزشی پیاده­روی و ایروبیک قرار گرفتند و سپس پس آزمون بعد مداخله انجام شد.یافته ­ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب نشان داد اثر اصلی آزمون به لحاظ آماری معنی­دار بود و ترس از افتادن از از پیش­آزمون با میانگین (5/23=M) تا پس­آزمون با میانگین (95/19=M) کاهش پیدا کرده است.نتیجه گیری: به نظر می‌رسد که تمرینات پیاده روی و ایروبیک با مزایای کم هزینه بودن، آسیب کمتر و در دسترس بودن انگیزه سالمندان را برای شرکت در فعالیت­های ورزشی افزایش می­دهد و می‌توان به سالمندان توصیه گردد.