فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سالمندی با ابتلا به دیابت،‌‌‌ سارکوپنی و التهاب همراه می­باشد. تمرینات مقاومتی با بهبود آمادگی عضلانی تا حدی به بهبود وضعیت تندرستی سالمندان کمک می‌کند اما به نظر می‌رسد تمرینات مقاومتی به تنهایی نمی‌تواند بیماری‌های دوران سالمندی را بهبود بخشد. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین قدرت هندگریپ با شاخص‌های گلایسمیک/التهابی پس از یک دوره مداخله تمرینی در سالمندان مبتلا به دیابت نوع 2 بود.روش پژوهش: 26 زن سالمند مبتلا به دیابت نوع 2 (5/5 ± 72 سال) به طور تصادفی به دو گروه تمرین ترکیبی و مقاومتی با کش (12 هفته) تقسیم شدند. در ابتدا و 48 ساعت پس از مداخله مقادیر سرمی شاخص‌های گلایسمیک، فاکتور نکروز دهنده تومور-آلفا و قدرت هندگریپ اندازه‌گیری شدند. برای تعیین ارتباط بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون/ اسپیرمن استفاده شد.یافته ها: بین تغییرات قدرت هندگریپ با فاکتور نکروز دهنده تومور-آلفا در مجموع آزمودنی‌ها همبستگی معکوس قوی و معنی­داری مشاهده شد. اما بین تغییرات قدرت هندگریپ با شاخص‌های گلایسمیک مجموع آزمودنی‌ها همبستگی معناداری وجود نداشت.نتیجه گیری: قدرت هندگریپ، شاخصی از آمادگی عضلانی، با وضعیت التهابی در زنان سالمند مبتلا به دیابت نوع 2 ارتباط دارد و هر برنامه تمرینی که بتواند این شاخص را بهبود بخشد، می‌تواند در طراحی برنامه‌های تمرینی سالمندان مورد توجه قرار بگیرد اما قدرت هندگریپ به تنهایی نمی‌تواند پیشگوی مناسبی برای وضعیت سایر جنبه‌های سلامتی نظیر وضعیت گلایسمیک در آن‌ها باشد و احتمالاً سایر عوامل آمادگی مانند آمادگی قلبی عروقی در این زمینه موثر هستند.