تاثیر استفاده از هوش مصنوعی به عنوان دستیار تدریس بر میزان انگیزش و یادگیری دانش آموزان ابتدایی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران ایران.
2 استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران،ایران.
doi
10.30473/t-edu.2025.75416.1310چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر استفاده از هوش مصنوعی بهعنوان دستیار تدریس بر میزان انگیزش و یادگیری دانشآموزان ابتدایی است. این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل و از نظر هدف جزء پژوهشهای کاربردی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دختر پایه چهارم ابتدایی ناحیه 2 شهر کرج (طبق سایت آمار آموزش و پرورش 1400 نفر) در سال تحصیلی 1404-1403 میباشد. برای انتخاب نمونه 40 نفر از دانشآموزان دختر پایه چهارم، بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. این تعداد افراد، بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه انگیزش تحصیلی (ISM) مک اینرنی و سینکلایر (1992) و پرسشنامه یادگیری مک درموت (1999) بود. استفاده از هوش مصنوعی (به عنوان دستیار تدریس) در پژوهش حاضر، از طریق تخته هوشمند، واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) طی 10 جلسه 60 دقیقهای بر روی دانش آموزان گروه آزمایش اجرا شد. برای تحلیل دادهها و آزمون فرضیهها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج یافتهها نشان داد که استفاده از هوش مصنوعی به عنوان دستیار تدریس بر میزان انگیزش و یادگیری دانش آموزان ابتدایی تاثیر معنیدار دارد. لذا؛ پبشنهاد میشود ابزارهای آموزشی تعاملی مبتنی بر هوش مصنوعی طراحی شوند که بتوانند به طور شخصیسازیشدهتری به نیازهای هر دانشآموز در راستای ارتقاء سطح انگیزش و یادگیری دانش آموزان پاسخ دهند.