بررسی و اولویتبندی علل و عوامل ترک خدمت کارکنان شرکت پتروشیمی مبین در پارس جنوبی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت سیاستگذاری بازرگانی، دانشگاه تهران، ایران
3 استادیار دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
doi
10.22059/jipa.2013.50083چکیده
این پژوهش تلاش کرده است تا مهمترین عوامل ترک خدمت کارکنان را شناسایی کند و با درک دقیق و اولویتبندی آنها، پیشنهادهایی برای حذف یا کاهش آنها ارائه دهد. عوامل فوق در چارچوب دو فرضیۀ اصلی و پنج فرضیۀ فرعی مورد بررسی و تجزیهوتحلیل قرار گرفته است. در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی و مطالعات کتابخانهای و تنظیم، توزیع و جمعآوری پرسشنامه بین نمونۀ آماری، بهصورت نمونۀ در دسترس و نیز، استفاده از روشهای آماری مناسب (آزمون دوجملهای و تحلیل واریانس یکعامله)، روابط بین هر یک از متغیرهای فوق با ترک خدمت مورد بررسی قرار گرفت و ترتیب اهمیت آنها مشخص شد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که عدم امنیت شغلی در اولویت اول، تفاوت در حقوق و مزایا در مرتبۀ دوم، عدم ارتقای مناسب در مرتبۀ سوم و کاهش تعهد سازمانی در مرتبۀ چهارم، در ترک خدمت کارکنان تأثیرگذارند، اما با توجه به نظام موجود در صنعت پتروشیمی، تفاوت در ارزشگذاری چشمگیر نیست. در پایان این نوشتار براساس نتایج بهدستآمده، پیشنهادهای کاربردی و نظری برای شرکت مورد مطالعه ارائه شده است.