بررسی و اولویت‌بندی علل و عوامل ترک خدمت کارکنان شرکت پتروشیمی مبین در پارس جنوبی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری مدیریت سیاست‎گذاری بازرگانی، دانشگاه تهران، ایران

3 استادیار دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران

doi
10.22059/jipa.2013.50083
چکیده

این پژوهش تلاش کرده است تا مهم‎ترین عوامل ترک خدمت کارکنان را شناسایی کند و با درک دقیق و اولویت‌بندی آنها، پیشنهادهایی برای حذف یا کاهش آنها ارائه دهد. عوامل فوق در چارچوب دو فرضیۀ اصلی و پنج فرضیۀ فرعی مورد بررسی و تجزیه‎وتحلیل قرار گرفته است. در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی و مطالعات کتابخانه‌ای و تنظیم، توزیع و جمع‌آوری پرسش‎نامه بین نمونۀ آماری، به‎صورت نمونۀ در دسترس و نیز، استفاده از روش‌های آماری مناسب (آزمون دوجمله‌ای و تحلیل واریانس یک‌عامله)، روابط بین هر یک از متغیرهای فوق با ترک خدمت مورد بررسی قرار گرفت و ترتیب اهمیت آنها مشخص شد. یافته‎های پژوهش نشان می‎دهد که عدم امنیت شغلی در اولویت اول، تفاوت در حقوق و مزایا در مرتبۀ دوم، عدم ارتقای مناسب در مرتبۀ سوم و کاهش تعهد سازمانی در مرتبۀ چهارم، در ترک خدمت کارکنان تأثیرگذارند، اما با توجه به نظام موجود در صنعت پتروشیمی، تفاوت در ارزش‎گذاری چشمگیر نیست. در پایان این نوشتار براساس نتایج به‎دست‎‌آمده، پیشنهادهای کاربردی و نظری برای شرکت مورد مطالعه ارائه شده است.