حفظ کرامت انسانی در عصر هوش مصنوعی: دیدگاههای قرآنی و چالشهای اخلاقی
نویسندگان
1 استادیارگروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی ۸۸۹-۱۴۶۶۵ تهران، ایران
3 دانشیار و عضو هیئت علمی سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی
doi
10.30473/t-edu.2026.76074.1348چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی چالشهای اخلاقی حفظ کرامت انسانی در عصر هوش مصنوعی با توجه به گسترش استفاده از هوش مصنوعی در حوزههایی چون قضاوت، پزشکی و آموزش، تهدیداتی نظیر تبعیض الگوریتمی، نقض حریم خصوصی و کاهش اختیار و عاملیت انسانی، با استناد به آموزههای قرآنی «تکریم بنیآدم» و «خلیفهالله» بود. روش تحقیق، تحلیل مضمون بود و جامعه آماری آن مجموعهای از منابع دینی و علمی شامل قرآن کریم، روایات معتبر، تفاسیر، متون فقهی و اخلاق اسلامی، و نیز ادبیات معاصر فلسفی و علمی در حوزه اخلاق فناوری و هوش مصنوعی بود. نمونهها بهصورت هدفمند و نظری انتخاب و ازنظر کیفیت و میزان ارتباط ارزیابی شدند. دادهها با بهرهگیری از نرمافزارهای مدیریت منابع مانند اندنوت و پایگاههای تخصصی داخلی و خارجی ساماندهی و سپس با نرمافزار مکسکیودیای تحلیل شدند. فرآیند تحلیل شامل کدگذاری باز، محوری و مضمونمحور بود که به استخراج مضمونهای کلی و جزئی انجامید. اصول پیشینی قرآنی و فقهی مرتبط باکرامت، عدالت، مسئولیتپذیری و حفظ حریم خصوصی چارچوب مفهومی تحلیل را شکل دادند.اعتبار تحلیل از طریق کدگذاری مجدد مستقل و محاسبه شاخص توافق کدگذاران با ضریب کاپای کوهن (82/0) تأیید شد و مستندسازی کامل با ماتریس کد–منبع، شفافیت و قابلیت ردیابی دادهها را تضمین کرد. یافتهها نشان میدهد که اصول قرآنی کرامت، عدالت و مسئولیت میتوانند مبنای طراحی اخلاقی هوش مصنوعی قرار گیرند و از پیامدهایی چون تبعیض و تضعیف اختیار انسان جلوگیری کنند. درنهایت، پژوهش تأکید میکند که تلفیق آموزههای قرآنی با استانداردهای فنی و اخلاقی روز، هوش مصنوعی را به ابزاری در خدمت تعالی معنوی، عدالت اجتماعی و حفظ کرامت انسانی بدل میسازد و آموزش عمومی در این زمینه نقشی اساسی دارد.