طراحی الگوی تجهیز و تخصیص منابع شرکتهای لیزینگ جمهوری اسلامی ایران در چارچوب فقه امامیه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت مالی، گروه مالی، دانشکده معارف اسلامی و مدیریت، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.30497/ifr.2023.242424.1689چکیده
شرکتهای لیزینگ در جهان از روشهای متنوعی جهت تأمین و تخصیص منابع استفاده مینمایند ولی در جمهوری اسلامی ایران این روشها کمتر موردتوجه قرار میگیرد. این روشها برای اینکه قابلیت کاربرد در شرکتهای لیزینگ داخلی را داشته باشند ابتدا باید از منظر ابعاد فقهی مورد واکاوی قرارگرفته و درصورتیکه مورد تأیید واقع شدند، ابعاد اقتصادی آن نیز بررسیشده تا در صورت قابلیت کاربرد در محیط اقتصادی کشور مورداستفاده شرکتهای لیزینگ قرار گیرند.در این مقاله پس از احصاء روشهای تجهیز و تخصیص منابع در شرکتهای لیزینگ در دنیا، به بررسی زوایای فقهی هرکدام از روشها پرداختهشده و پسازآن با استفاده از نظرات خبرگان فقه اقتصادی و با استفاده از روش اجتهاد چندمرحلهای، مبانی فقهی کاربرد این روشها مورد تأیید واقع گردیدهاند. پسازآن با استفاده از نظرات خبرگان صنعت، شرایط کارایی این ابزارها در محیط اقتصادی کشور مورد ارزیابی قرار گرفتهاند. در ادامه معیارهایی که برای استفاده از روشهای فوق در ترکیب تجهیز و تخصیص منابع این شرکتها موردتوجه قرار گیرد با مصاحبه از خبرگان صنعت استخراج گردید و در نهایت با استفاده از روش انفیس به ارائه مدلی جهت طراحی الگو برای شرکتهای لیزینگ ایران پرداخته شده است. یافتههای تحقیق عبارتند از: احصاء روشهای تجهیز و تخصیص منابع شرکتهای لیزینگ، اعتبارسنجی فقهی این روشها، اعتبارسنجی مالی آنها، استخراج معیارهای لازم جهت طراحی الگو و در نهایت ارائه الگو برای شرکتهای لیزینگ.