نشانهشناسی نمادهای مذهبی در فلزکاری دوره صفوی با تأکید بر نقوش هندسی و خیالی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری پژوهش هنر
2 عضو هیئت علمی دانشگاه خلیج فارس
doi
10.22034/shistu.2024.2019309.2409چکیده
«نشانهشناسی» به طور ساده علمی است که به بررسی نشانهها، از جمله شناخت نمادهای مذهبی میپردازد. ازآنرو که در دوره صفویه فلزکاری از اهمیت زیادی برخوردار و دارای ارزش فرهنگی، هنری و مذهبی در ابعاد مادی و معنوی بود، پژوهش حاضر با هدف بررسی نشانهشناسی نمادهای مذهبی در فلزکاری دوره صفوی، به این سؤال پاسخ داده که کدام نمادهای مذهبی در نقوش (هندسی و خیالی) در فلزکاری صفوی کاربرد داشتهاند؟ روش پژوهش «توصیفی - تحیلی» بوده و جمعآوری اطلاعات با استفاده از منابع اسنادی، مشاهده و مصاحبه صورت گرفته است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که مهمترین نمادها در نقوش (هندسی و خیالی) نمادهای شمسه، اژدها، سیمرغ، کتیبههای نمادین و کلاه قزلباش بوده است. بسیاری از نمادها معانی قبلی خود را از دست داده و دربر گیرنده مطالبی با مضامین دعایی، مدحی، ادبی یا قرآنی هستند و یکی از مشترکات آنها شعار شیعه و نام بردن از اسامی مبارک امامان معصوم یا آیات قرآنی است. بنابراین آثار مذکور وظیفهای غیر از رساندن اصل پیام به مخاطب به عهده داشتهاند و آن انتقال پیام مذهبی و مذهبی ساختن ظاهر و روح آثار است.