تحلیل مضمونی اخبار اهلبیت(علیهمالسلام) و شیعیان عصر امویان (41-132) در منابع تاریخی اصحاب حدیث
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ اسلام دانشگاه باقرالعلوم (ع)
2 استادیار گروه تاریخ دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام
3 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام
doi
10.22034/shistu.2024.2001842.2345چکیده
پژوهش حاضر با درک ارزشمندی میراث تاریخی اصحاب حدیث و اثرگذاری آن در ذهن مخاطبان این آثار در موضوع اهلبیت(علیهمالسلام) و شیعیان عصر اموی و با هدف کشف شبکه مضمونی موجود در این متون و برای رسیدن به الگویی که توضیحدهنده منطق کلی و شاکله آنها باشد، میکوشد تا به این سؤال پاسخ دهد که «اصحاب حدیث در ثبت اخبار اهلبیت(علیهمالسلام) و شیعیان چه مضامینی را به مخاطبان ارائه میکنند؟» برای یافتن پاسخ ابتدا میراث تاریخی اصحاب حدیث در این زمینه بررسی شد و از میان آثار موجود، تاریخ خلیفه بن خیاط (ابنخیاط،240ق)، بقایای کتاب المعرفة و التاریخ (فسوی، 277ق)، تاریخ الامم و الملوک (طبری، 310ق)، المنتظم فى تاریخ الامم و الملوک، (ابنجوزى 597ق) انتخاب شد و دادههای مرتبط با اخبار اهلبیت(علیهم السلام) و شیعیان از میان آنها استخراج و سپس با روش «تحلیل مضمون» و اجرای مراحل آن، دادهها تحلیل و مضامین نهفته در منابع منتخب کشف شد که چهار مضمون فراگیرِ «تشیع؛ جریانی سیاسی- مذهبی»، «تهدیدهای دائمی شیعیان برای حکومت»، «تلاش برای سرکوب شیعیان بر مبنای دین»، و «سرکوب شیعیان با تحمل خسارات» یافت شد که این مضامین با توجه به رویکرد اصحاب حدیث به خلافت، در جهت مشروعیتبخشی به رفتار امویان در قبال سرکوب اهلبیت(علیهمالسلام) و شیعیان است.