بررسی رابطه بین منابع شغلی و پیوند کاری در نهادهای آموزشی (مطالعهی موردی: دانشگاه تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مدیریت منابع انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای مدیریت منابع انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشیار دانشکدهی مدیریت، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/jipa.2012.35535چکیده
اغلب، از پیوند کاری بهعنوان عامل اساسی برای موفقیت و رقابتپذیری سازمان یاد شده است. برخی آن را چالش اساسی پیش روی سازمانهای معاصر دانستهاند و معتقد هستند سازمانها از طریق کارکنان پیوند یافته، میتوانند مزیت رقابتی کسب کنند. پژوهش پیش رو به بررسی رابطه بین منابع شغلی (اهمیت شغل، کنترل شغل، معناداری، و پاداش درونی) با پیوند کاری میپردازد. پژوهش از نوع همبستگی و بهصورت میدانی انجام شده است. نمونهی آماری شامل 136 نفر از کارکنان دانشگاه تهران است. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه و بهمنظور تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون همبستگی اسپیرمن استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که منابع شغلی رابطهی مثبت و معناداری با پیوند کاری داشتهاند.