مروری بر روشهای تغییر ترشوندگی به گاز دوستی بهمنظور ذخیرهسازی گاز طبیعی
نویسندگان
1 دانشیار مهندسی نفت و گاز، دانشگاه صنعتی سهند
2 دانشیار مهندسی نفت و گاز، دانشگاه صنعتی سهند
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی نفت و گاز، دانشگاه صنعتی سهند
4 کارشناس ارشد زمین شناسی، شرکت مهندسی و توسعه گاز
doi
10.22034/ijche.2022.337847.1200چکیده
با توجهبه نیاز بالای مصرفی منابع هیدروکربوری و همچنین تأمین سوخت گازی در ماههای سرد سال، پیشنهاد شده است که از مخازن تخلیهشدۀ نفت و گاز و سفرههای آب زیرزمینی، بهعنوان مخازن ذخیرهساز گاز طبیعی استفاده شود. ازجمله عوامل مؤثر در ذخیرهسازی گاز طبیعی، واکنشهای مابین سیال- سیال و سیال- سنگ است که از این عوامل خاصیت ترشوندگی از اهمیت بیشتری برخوردار است. شناخت این عوامل در فرایند ذخیرهسازی گاز، باعث کنترل و نگهداری بهتر گازهای طبیعی در ساختارهای زمینشناسی میشود. سفرههای آب زیرزمینی یکی از ساختارهای دارای شرایط مطلوب برای ذخیرهسازی گاز طبیعی است که با تغییر ترشوندگی آنها بهسمت گازدوستی، میتوان ظرفیت ذخیرهسازی گاز طبیعی را در آنها افزایش داد. بدین منظور این مطالعه به بررسی کارهای آزمایشگاهی انجامشده برروی توزیع و رفتار سیال در نمونهسنگهای کربناته و ماسهای برای تغییر ترشوندگی آنها بهسمت گازدوستی، بهمنظور اهداف ذخیرهسازی زیرزمینی گاز پرداخته است.