واکاوی رویکرد شیعه پژوهی هاینس هالم
نویسندگان
1 مدرس گروه معارف دانشکده فنی و حرفهای شهید منتظری مشهد
2 گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22034/shistu.2023.551691.2239چکیده
هاینس هالم، شیعهشناسان برجسته آلمانی، در اواخر سده 20م پژوهشهای چشمگیری درباره تشیع، بهویژه شکلگیری عقاید و تحولات تاریخی آن تا شکلگیری انقلاب ایران در سال 1357انجام داده است. پس از ترجمة این آثار به زبانهای فارسی و عربی و جلب توجه پژوهشگران و شیعهپژوهان به آنها، آثار او ـ بهویژه مشهورترین پژوهش وی، تشیع (1988) ـ در بوته نقد و بررسی قرار گرفت. این مقاله میکوشد افزون بر بازخوانی آثار هالم، رویکرد شیعهپژوهی وی و بستر شکلگیری آن، یعنی مطالعات شیعهشناسی در غرب سده بیستم را ارزیابی کند. پرسش اساسی این جستار آن است که رویکرد شیعهپژوهانه هالم از کجا نشئت گرفته و به چه مسائلی در این حوزه در فضای غرب پاسخ داده است. عمده فعالیتهای پژوهشی هالم که حوزه تخصصی دانشگاهی وی را شکل داده، بر تلاشهای عام وی در شناساندن تشیع، بر فضای دانشگاهی غرب تأثیر نهاده است. ازاینرو، بررسی دیدگاههای وی از این منظر و در نظر داشتن سهم متناسب آن ضروری به نظر میرسد. نیز گفتنی است که شیعهپژوهی هالم را نوعی واکنش علمی به رویدادهای سیاسی دهههای پایانی سده 20م در جهان اسلام و بهویژه خاورمیانه نیز میتوان تفسیر کرد.