عوامل مؤثر بر نیت ترک خدمت کارکنان در سازمان مرکزی دانشگاه پیام نور
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشجوی دوره دکترای مدیریت دولتی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22059/jipa.2012.28722چکیده
نیت ترک خدمت، میل ارادی افراد برای پایان دادن به همکاری در یک سازمان است. با آنکه این نیت ممکن است هیچگاه عملی نشود، لیکن امکان دارد که این نیت تأثیر خود را در قالبهایی چون غیبت، اهمال، خرابکاری و مانند اینها نشان دهد. یکی از راههای جلوگیری از ترک خدمت و پیامدهای آن، شناسایی عواملی است در تحریک نیتهای ترک خدمت افراد نقش دارند. نتایج این تحقیق میدانی در نمونه 187 نفری از کارکنان سازمان مرکزی دانشگاه پیام نور گویای آن بود که حمایت سازمانی ادراک شده، نقض قرارداد روانشناختی، عدالت توزیعی، رضایت شغلی، و تعهد احساسی بر نیت ترک خدمت تأثیر معناداری دارند؛ هرچند تأثیر عدالت رویهای معنادار نبود. طبق نتایج، میتوان 54 درصد از واریانس نیت ترک خدمت افراد را به عوامل مذکور نسبت داد. از طرفی، مشخص گردید که تعهد احساسی، و رضایت شغلی، دو متغیر میانجی در روابط سایر متغیرها با نیت ترک خدمت هستند. دلالتهای نظری و عملی این تحقیق در بخش پایانی آورده شده است.