مقایسه‌ی اثرات سوپرجاذب و ورمی‌کمپوست بر مقدار رطوبت ذخیره شده خاک در سطوح مختلف شوری آب آبیاری

نویسندگان

1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشگاه زابل و دانشجوی دکتری دانشگاه بو علی سینا همدان

2 استاد/ دانشگاه زابل

doi
چکیده

صعود زیاد آب در لوله های مویین خاکهای رسی موجب اتلاف زیاد رطوبت در مناطق گرم و خشک می شود. ازطرف دیگر با توجه به خصوصیت بعضی از رس‌ها در عدم واکنش به جذب آب، خاکهای حاوی این گونه رس‌ها از ظرفیت نگهداشت بالایی برخوردار نخواهند بود. به منظور بررسی تاثیر سوپر جاذب و ورمی کمپوست در سطوح مختلف شوری آب آبیاری روی رطوبت حجمی خاک، 12 کرت آزمایشی به ابعاد 1×1 متر مربع در زمین مورد نظر ایجاد گردید. آزمایش به صورت فاکتوریل در چهار سطح شوری آب آبیاری 79/0 (شاهد)، 5، 10 و 15 دسی‌زیمنس بر متر و دو نوع اصلاح کننده‌ی سوپر جاذب و ورمی‌کمپوست به میزان 02/0 و 5/1 کیلو‌گرم در هر کرت به همراه تیمار شاهد انجام گردید. درصد رطوبت حجمی در روزهای1، 2، 5، 9و 13 بعد از آبیاری به روش TDR در هر کرت اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که افزودن اصلاح‌کننده اثر معنی داری در سطح آماری 95% روی نگهداشت آب خاک نداشت. در بررسی اثر متقابل شوری و اصلاح‌کننده ها این نتیجه بدست آمد که، با افزایش شوری، عملکرد سوپر جاذب در نگهداشت رطوبت آب خاک به دلیل ساختمان یونی اش کاهش می یابد. در ورمی کمپوست در سطوح شوری زیاد بیشترین نگهداشت رطوبت بدست آمد و با گذشت زمان تلفات رطوبت کرت-های حاوی ورمی کمپوست بیشتر از کرت‌های حاوی سوپر جاذب گردید