نقش باورهای رفتاری، باورهای هنجاری و خود پیروی در پیشبینی سازههای مدل پذیرش فناوری دیویس در بین معلمان متوسطه
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، گروه روان شناسی و علوم تربیتی، واحد انار، دانشگاه آزاد اسلامی، انار، ایران
2 گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد انار، ایران.
doi
10.30473/t-edu.2024.70222.1115چکیده
این مطالعه باهدف بررسی نقش باورهای رفتاری، باورهای هنجاری و خود پیروی در پیشبینی سازههای مدل پذیرش فناوری، انجام گرفت. روش پژوهش همبستگی بود و 200 معلم از بین ۴۱۰ معلم متوسطه دوره دوم شهر رفسنجان با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شد. برای سنجش سازههای مدل پذیرش فناوری از مولفههای مطالعات گاردنر و آمورسو (2004)، کلوپینک و مککنی (2004) و باس و همکاران (2016)، و باورهای رفتاری هولدن و کارش (2010)؛ باورهای هنجاری ایگونا و همکاران (2016) و خود پیروی فیرات (2016) استفاده شد. از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر برای تحلیل استفاده شد. نتایج نشان داد اثر مستقیم نیت رفتاری و باورهای هنجاری بر کاربرد واقعی فناوری؛ اثر مستقیم سودمندی ادراکشده و باورهای رفتاری بر نیت رفتاری؛ اثر مستقیم سودمندی ادراکشده، باورهای رفتاری و خود پیروی بر نگرش نسبت به کاربرد فناوری؛ اثر مستقیم سهولت ادراکشده و باورهای رفتاری بر سودمندی ادراکشده؛ اثر مستقیم باورهای هنجاری، رفتاری و خود پیروی بر سهولت و سودمندی ادراکشده در تدریس معلمان مثبت و معنیدار بود. نتایج واسطهای ساده نیز نشان داد نیت رفتاری نقش واسطهای مثبت و معنیداری بین باورهای رفتاری و کاربرد واقعی و در بین سودمندی ادراکشده و کاربرد واقعی دارد؛ سهولت ادراکشده نقش واسطهای مثبت و معنیداری بین باورهای رفتاری و سودمندی ادراکشده، بین باورهای هنجاری و سودمندی ادراکشده و بین خود پیروی و سودمندی ادراکشده دارد؛ بنابراین بر نتایج باورها و خود پیروی معلم نقش مهمی در پذیرش فناوری بخصوص بر سهولت و سودمندی ادراککردن فناوری در تدریس معلمان دارد.
