ارائه الگوی شکل گیری سرمایه گذاری جسورانه پایدار در ایران از منظر نهادی (با استفاده از نظریه مبتنی بر داده)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
3 دانشیار دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران
4 دانشگاه تهران
doi
10.22059/jed.2018.262916.652675چکیده
بهرغم افزایش روزافزون تعداد صندوقها و سرمایهگذاریهای جسورانه، حجم طرحها و سرمایهگذاریهایی که صورت میگیرد، چه از حیث تعداد و چه از نظر مبلغ، نشاندهنده عدمشکلگیری و استمرار این نوع سرمایهگذاری است. بنابراین این مسئله مطرح میشود که الگوی شکلگیری سرمایهگذاری جسورانه در ایران چگونه است؟ بهمنظور رسیدن به این الگو از روش بنیادی (برحسب هدف)، رویکرد کیفی (براساس گردآوری نظاممند دادهها) و راهبرد نظریه برخاسته از داده استفاده شده است. گردآوری دادهها طی مصاحبه عمیق با 13 نفر از مؤسسان بنگاههای سرمایهگذاری جسورانه، کارآفرینان سرمایهپذیر و همچنین سیاستگذاران این حوزه با دارابودن حداقل 3 سال فعالیت در زمینههای آموزش، سیاستگذاری یا درگیری در فعالیتهای اجرایی در زمینه تأمین مالی از طریق سرمایهگذاری جسورانه و یا داشتن تجربه در پذیرش سرمایه جسورانه، انجام شد. روش نمونهگیری در پژوهش حاضر، گلولهبرفی است. الگوی بهدست آمده نشان میدهد، مقوله اصلی که به پیامد استمرار عملکرد کارای چرخه عمر سرمایهگذاری جسورانه منجر میشود، شکلگیری سرمایهگذاری جسورانه با گرایش به حداکثرسازی منافع است. از آنجا که نهادهای غیررسمی، بر شکلگیری سرمایهگذاری جسورانه تأثیرگذارند، میتوانیم از طریق راهبردهای توسعه نهادهای رسمی و ایجاد ارتباط همساختی پایدار میان بخش عمومی و خصوصی و تحت تأثیر ویژگیهای محیطی و پدیده انتشار، شاهد استمرار عملکرد کارای چرخه عمر سرمایهگذاری جسورانه باشیم و براین اساس، سیر داستان ترسیم میشود.