بررسی رابطه یادگیری الکترونیکی با مهارتهای ارتباطی و مهارتهای پژوهشگری دانشآموزان دوره ی متوسطهی دوم (مطالعه موردی شهر فیروزآباد)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروز آباد، ایران
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران
doi
10.30473/t-edu.2022.8852چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه یادگیری الکترونیکی با مهارتهای ارتباطی و مهارتهای پژوهشگری دانش آموزان دوره متوسطه دوم انجام شد. پژوهش برحسب هدف، کابردی و با توجه به روش گردآوری دادهها پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. از دانشآموزان دورهی متوسطهی دوم شهر فیروزآباد 615 نفر با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. در پژوهش حاضر به منظور جمع آوری اطلاعات از سه پرسشنامه مهارتهای ارتباطی (کوئین دام، 2004)، پرسشنامه سنجش میزان مهارتهای پژوهشی (مختاری و همکاران، 1393) و پرسشنامه یادگیری الکترونیکی (واتکین و همکاران، 2004) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون در نرم افزار SPSS23، استفاده شد. نتایج نشان داد بین یادگیری الکترونیکی و مهارتهای ارتباطی و مهارتهای پژوهشگری دانشآموزان رابطه معنی داری وجود دارد و همچنین یادگیری الکترونیکی پیشبینی کننده مهارتهای ارتباطی و مهارتهای پژوهشگری دانش آموزان می باشد.