بررسی رابطه امید به تحصیل با سرسختی تحصیلی دانشآموزان با میانجیگری تدریس تحولآفرین در دانشآموزان متوسطه اول شهر کرمان
نویسندگان
1 دانشجوی ارشد گروه علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار گروه روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.30473/t-edu.2022.9001چکیده
پژوهش حاضر به بررسی رابطهی بین امید به تحصیل با سرسختی تحصیلی دانشآموزان با میانجیگری تدریس تحولآفرین در دانشآموزان متوسطه اول شهر کرمان پرداخته است. روش پژوهش همبستگی با رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری انتخاب گردید. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان متوسطه اول شهر کرمان به تعداد 1131 نفر بودند، که با توجه به جدول مورگان و براساس نمونهگیری تصادفی ساده تعداد 285 نفر انتخاب شدند. ابزار اندازهگیری در این پژوهش پرسشنامه امید تحصیلی سهرابی و سامانی (۱۳۹۰) ،پرسشنامه سرسختی تحصیلی بنیشک و همکاران(2005) و پرسشنامه تدریس تحولآفرین بوچامپ و همکاران (۲۰۱۰) استفاده شد. دادههای به دست آمده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد تدریس تحولآفرین در رابطه بین امید به تحصیل با سرسختی تحصیلی نقش واسطهای دارد. همچنین اثر مستقیم امید به تحصیل با تدریس تحولآفرین، تدریس تحولآفرین با سرسختی تحصیلی و امید به تحصیل با سرسختی تحصیلی دانشآموزان مثبت و معنیدار است. بنابراین چنین استنباط میشود تدریس تحول آفرین، ارزشهای اصلی و اهداف یکپارچه کلاس درس و دانش آموزان را تشخیص میدهند و به استعدادهای بالقّوه ی دانش آموزان اهمیت می دهد و دانش آموزانی خشنود واثربخشی را پرورش میدهند که علایق دانش آموزان را بالا میبرد و آنها را به نگاهی فراتر از علایق شخصیشان برای گروه تشویق میکند و از این طریق توانایی مقاومت کردن در برابر سختیهای تحصیلی و امید به تحصیل را ارتقا میبخشند.