فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سیمان در بتن که مهم‌ترین جزو این ماده بوده‌ و با ایجاد چسبندگی بین سنگدانه‌ها باعث تشکیل مخلوط بتن می‌شود. با توجه به ارتقای کمی و کیفی سیمان در مخلوط بتن و نیز کاهش آلودگی‌های زیست محیطی و بهبود مصرف انرژی در صنعت سیمان و بتن پژوهشگران و محققان به دنبال راهکارهایی جهت نیل به این اهداف با نگرش به توسعه پایدار بوده‌اند. استفاده از مواد مکمل سیمان و مواد پوزولانی یکی از این راهکارها بوده ‌است. دلیل کاربرد گسترده این مواد جدای از حفظ محیط‌زیست و کاهش هزینه‌های اقتصادی، بهبود خواص مکانیکی و دوام بتن در شرایط محیطی مخرب است. در این پژوهش، از زئولیت معمولی و حرارت دیده تحت سه دمای مختلف به عنوان پوزولان بهره گرفته شده ‌است. در ابتدا نمونه‌های بتنی با 16 طرح مخلوط جهت بررسی مقاومت فشاری و اسلامپ نمونه‌ها ساخته شد. در مرحله بعد از طرح مخلوط‌‌های بهینه جهت سنجش مقاومت بتن در محیط‌های ناسالم (سولفاتی) مورد تحقیق و بررسی قرار گرفت. افزودن زئولیت حرارت دیده تحت دمای 200 درجه نسبت به زئولیت معمولی در بتن موجب افزایش مقاومت به ویژه در بلندمدت نسبت به نمونه‌های مرجع شده است. همچنین زئولیت حرارت دیده تحت دمای 200 درجه در سن کم و مقاومت بالاتر مقاومت بهتری را نتیجه می‌دهد. نتایج آزمایشات دوام در فاز دوم نشان دادند که دوام نمونه‌های با مقاومت بالاتر به دلیل زئولیت بیشتر جایگزین سیمان حاوی زئولیت 200 درجه در محیط سولفاتی مقاومت بیشتر از بتن معمولی داشته است.