بررسی آزمایشگاهی عملکرد مهارهای دوصفحهای بازشو با تغییرات مساحت و فاصله بین صفحات در خاکهای ماسهای
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران و منابع زمین، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران و منابع زمین، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 گروه مهندسی عمران، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22091/cer.2024.10732.1550چکیده
مهارها اعضایی کششی هستند که بااتصال به سازه و قرارگیری در عمق مناسب در زمین میتوانند با ایجاد ایمنی در برابر نیروهای بیرونکشیدگی مقاومت کنند. انواع مختلفی از مهارها برای پایدارسازی در مناطق دریایی و خشک معرفی شدهاند. این مطالعه به بررسی آزمایشگاهی مهارهای دوصفحهای بازشونده در خاک میپردازد. با توجه به جدید بودن مهارهای صفحهای بازشونده، این مطالعه به ارزیابی تأثیر عواملی همچون نحوه توزیع مساحت در صفحات مهار، سرعت بیرونکشش، فاصله بین صفحات و دانسیته نسبی خاک بر ظرفیت بیرونکشش نهایی پرداخته است. این ارزیابی با استفاده از مدلسازی فیزیکی بر روی مهارهای صفحهای بازشو مدفون در بستر ماسهای انجام شده است. جهت تحلیل نحوه شکلگیری گوههای گسیختگی و بسیجشدگی حجم خاک قرارگرفته بر روی صفحات، از روش سرعتسنجی تصویری ذرات استفاده شد. نتایج نشان داد که با ثابت نگهداشتن مساحت صفحات و تنها با تغییر نحوه توزیع مساحت از حالت مهار دوصفحهای با مساحت برابر به حالتی که مساحت بیشتری در صفحه پایینی توزیع شده باشد، ظرفیت بیرونکشش مهار 1.5 برابر افزایش مییابد. همچنین، بررسی عملکرد مهار دوصفحهای بازشو تحت سرعتهای بیرونکشش مختلف نشان داد که سرعت بیرونکشش مهار در خاکهای ماسهای تأثیر اندکی بر ظرفیت بیرونکشش دارد. علاوه بر این، در بین سرعتهای مورد بررسی، بیرونکشش مهارها با سرعت 10 و 30 میلیمتر بر دقیقه به ترتیب در خاک با دانسیته نسبی پایین و بالا موجب به دست آمدن بیشینه نیروی بیرونکشش مهار شده است.