اثربخشی آموزش مبتنی بر موک در درگیری تحصیلی و عملکرد ریاضی دانشآموزان پایه یازدهم شهرستان راور
نویسندگان
1 دانشیار،گروه ریاضی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
2 استادیار،گروه ریاضی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه ریاضی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران و دبیر آموزش و پرورش شهرستان راور
doi
10.30473/t-edu.2021.8650چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مبتنی بر موک (دورههای آموزش باز و برخط انبوه) در درگیری تحصیلی و عملکرد ریاضی دانشآموزان پایه یازدهم شهرستان راور انجام شد. روش پژوهش از نوع شبهآزمایشی بود. جامعه آماری پژوهش را دانشآموزان پایه یازدهم شهرستان راور تشکیل دادند که 40 نفر از آنها (20 نفر گروه کنترل و 20 نفر گروه آزمایش) به روش نمونهگیری در دسترس بهعنوان نمونه انتخاب شدند. درس مربوطه در 6 جلسه بهمدت یک ماه برای گروه آزمایش از طریق فناوری موک و با استفاده از الگوی طراحی آموزشی تدوینشده، تدریس شد و گروه کنترل با همان روش معمول کلاسی آموزش دیدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو (2013) و آزمون محقق ساخته پیشرفت تحصیلی ریاضی بود. برای آزمون فرضیههای پژوهش از تحلیل کوواریانس تک و چند متغیری برای تعدیل اختلافات اولیه (کنترل آماری اختلافات اولیه) گروه آزمایش و گروه کنترل استفاده شد. یافتههای پژوهش حاکی از آن بود که در متغیر درگیری تحصیلی پس از حذف اثر پیشآزمون، میانگین گروه آزمایش بیشتر از گروه کنترل بوده است و میانگین تعدیلشده نمرات درگیری تحصیلی در گروه آزمایش، بالاتر از میانگین تعدیلشده نمرات پسآزمون در گروه کنترل بود. همچنین یافتههای پژوهش نشان داد که بین میانگین نمرات عملکرد ریاضی گروه آزمایش و گروه کنترل در مرحله پسآزمون، پس از حذف اثر پیشآزمون، تفاوت معناداری وجود دارد و میانگین تعدیلشده نمرات عملکرد ریاضی در گروه آزمایش، بالاتر از میانگین تعدیلشده نمرات پسآزمون در گروه کنترل بود. آموزش مبتنی بر موک 76 درصد از واریانس متغیر عملکرد ریاضی را پیشبینی کرد. پس نتیجه گرفته میشود استفاده از الگوی آموزش مبتنی بر موک در افزایش عملکرد ریاضی دانشآموزان مؤثر بوده است.
