رابطه سواد دیجیتال و واسطهگری والدین با ریسکهای آموزش آنلاین با توجه به نقش میانجی خودکنترلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی،گروه علوم تربیتی،واحد تهران شمال،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران
doi
10.30473/t-edu.2021.8718چکیده
پژوهش حاضر باهدف تعیین رابطه میان سواد دیجیتال و واسطهگری والدین با ریسکهای آموزش آنلاین با توجه به نقش میانجی خودکنترلی دانش آموزان صورت گرفت. در این راستا پژوهش حاضر از جنبه هدف یک پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی پیمایشی و همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را دانشآموزان مقطع متوسطه اول منطقه 1 شهر تهران تشکیل دادند که 220 نفر بهعنوان نمونه و با روش تصادفی ساده انتخاب شدند. جهت جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد بهره گرفته شد که روایی و پایایی آن مورد تائید قرار گرفت. همچنین جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش حداقل مربعات جزئی و نرمافزار PLS استفاده شد. نتایج نشان داد سواد دیجیتال و واسطهگری والدین رابطه منفی و معناداری با ریسکهای آموزش آنلاین دارند. همچنین نقش میانجی خودکنترلی در رابطه واسطهگری والدین و سواد دیجتال با ریسکهای آموزشی تائید شد. بر این اساس می توان نتیجه گرفت، افزایش سواد دیجیتالی و همچنین حضور والدین در آموزش آنلاین، می تواند ریسک هایی که دانش آموزان می توانند با آنها مواجه شوند را کاهش دهد. همچنین اگر دانش آموزان خودکنترلی خوبی در این زمینه داشته باشند این تاثیر بیشتر خواهد بود.