یادداشت پژوهشی پیش بینی نشست سطح زمین تحت تأثیر تونلسازی مکانیزه در محدوده ایستگاه های شماره 11 و 12 خط یک متروی تبریز به روشهای تجربی، تحلیلی و عددی

نویسندگان
doi
چکیده

امروزه در شهرهای بزرگ، مترو‌ها و تونل‌های شهری یکی از کلیدی‌ترین و مهم‌ترین زیرساخت‌های شبکه حمل و نقل شهری به شمار می‌آیند. با توجه به اینکه، پروژه‌های جدید تونل باید در زیر مناطق پر جمعیت شهری ساخته شوند، ساخت و اجرای این سیستم‌های زیرزمینی ممکن است عوارضی را برای تاسیسات و آسیب به سازه‌های سطحی و زیر سطحی در پی داشته باشد. در این مقاله به دلیل اهمیت موضوع عبور از باقت فرسوده شهری و تا حد امکان تقلیل خسارات وارده، محدوده مابین ایستگاه‌های شماره 11 و 12 خط یک قطار شهری تبریز که دارای بافت فرسوده و سنتی بوده و شامل ساختمان‌ها و سازه‌هایی با قدمت زیاد و عدم استحکام کافی است، مورد مطالعه و تحقیق قرار گرفته است. با توجه به وجود ساختمان‌های میراث فرهنگی در یک مقطع از مسیر، بررسی نشست‌ها در این مقطع با استفاده از روش تجربی پک، روش تحلیلی لاگاناتان و پولوس و روش عددی المان محدود (نرم افزار PlAXIS3D Tunnel) صورت گرفته است. در انتها نیز نتایج حاصل از هر سه روش با یکدیگر مقایسه شده است. نتایج نشان می‌دهد که مقادیر نشست سطح  زمین حاصل از مدل عددی به دلیل در نظر گرفتن بار سازه‌های سطحی بیشتر از مقدار نشست به دست آمده از روش‌های تجربی و تحلیلی است و همچنین با توجه به اینکه نتایج نشست سطح زمین حاصل از مدل عددی بیشتر از مقدار مجاز نشست در مناطق شهری و مسکونی است، نیاز است که در این مقطع از محدوده مورد مطالعه فرایندهای کنترلی نشست به منظور عبور ایمن دستگاه حفاری صورت بگیرد.