فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بتن خودتراکم یک عرصه پویا در زمینه ساخت‌و‌ساز در دنیا می‌باشد. این بتن، شامل بازه گسترده‌ای از طرح‌های مخلوط است که خواص بتن تازه و سخت شده لازم برای کاربری‌های خاص دارا می‌باشند. اگرچه مقاومت، همچنان معیار اصلی موفقیت این بتن می‌باشد؛ اما ویژگی‌های بتن تازه آن بسیار گسترده‌تر از بتن معمولی و متراکم شده توسط لرزاننده‌ها است. این خواص مطلوب باید در زمان، محل و بتن‌ریزی حفظ شوند. بتن خودتراکم در مواردی که شبکه‌بندی آرماتورها فشرده است، گزینه‌ای مطلوب می‌باشد. همچنین عدم نیاز به لرزاننده، آلودگی صوتی محیط را به نحو قابل‌ملاحظه‌ای کاهش می‌دهد. علی‌رغم ویژگی‌های مطلوب، طرح مخلوط و اجرای این نوع بتن به عوامل متعددی از قبیل دانه‌بندی مصالح سنگی، نوع مواد افزودنی و همچنین پرکننده‌های مورد استفاده بستگی دارد. در نظر گرفتن هریک از معیارهای فوق، کیفیت بتن سخت شده و کارپذیری بتن تازه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این پژوهش به دلیل نیاز به بهبود دقت و کارایی در طراحی مخلوط بتن و کاهش زمان و هزینه‌های آزمایش‌های فیزیکی انجام شده است. در این مقاله، مقاومت بتن خودتراکم به کمک داده‌های آزمایشگاهی و به‌کارگیری شبکه‌های عصبی مصنوعی پیش‌بینی گردیده است. نتایج نشان‌دهنده دقت بالای تخمین‌های انجام شده به کمک محاسبات نرم می‌باشد.