نگاهی بر فناوری تماس‌دهندۀ‌ غشایی الیاف توخالی و جایگاه آن در جداسازی گاز کربن‏دی‏اکسید

نویسندگان

1 استادیار شیمی کاربردی، دانشگاه خوارزمی

2 کارشناس ارشد شیمی کاربردی، دانشگاه خوارزمی

3 دکترای مهندسی شیمی، پژوهشگر پژوهشگاه صنعت نفت

doi
10.22034/ijche.2021.264646.1093
چکیده

روند رو به افزایش انتشار گازهای آلاینده، به‌ویژه گازهای گلخانه‏ای مانند کربن‏دی‏اکسید (CO2) و نقش آن‌ها در گرمایش کرۀ زمین، تحقیقات بسیار زیادی را برای جداسازی این گازها در پی داشته است. به این منظور، فناوری تماس‌دهندۀ غشایی الیاف توخالی (HFMC)، با داشتن برتری‌هایی نسبت به فرایندهای مرسوم جداسازی، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. از موارد برتری‌ این روش می‌توان به مصرف کمتر انرژی، نیازمندی به فضای کم، فراهم‌آوردن سطح تماس بالای انتقال جرم و افزایش مقیاس راحت‏تر،اشاره کرد. از این رو در مقایسه با روش‏های مرسوم جداسازی مانند جذب شیمیایی در برج‏های پرشده، جذب سطحی و تقطیر تبریدی، HFMC را می‏توان جایگزینی مناسب برای جداسازی گازهای آلاینده به‌ویژه CO2 که مهم‏ترین گاز گلخانه‏ای است، در نظر گرفت. در این مقاله، ویژگی­های فنی و عوامل مؤثر بر عملکرد جداسازی HFMC به‌همراه نتایج تعدادی از مطالعات محققان خارجی و داخلی بررسی و چند شرکت خارجی فعالدر این زمینه معرفی شده است.