بررسی عددی و آزمایشگاهی بلندای پیزومتریک و نیمرخ سطح آب جریان ماندگار در محیط متخلخل سنگریزه ای
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی عمران سازههای هیدرولیکی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
2 دانشیار، گروه مهندسی آب و سازههای هیدرولیکی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
doi
10.22091/cer.2023.9313.1473چکیده
در این تحقیق محیط متخلخل سنگریزهای با سه دانهبندی مختلف در یک کانال آزمایشگاهی روباز با عمق 0.8 و پهنای 1 و طول 13 متر تهیه شده و در هر دانهبندی جریان ماندگار با 4 دبی مختلف برقرار شده است. سپس عمق آب و بلندای پیزومتریک در 23 نقطه طول محیط ثبت گردیده است. براساس دادههای ثبت شده بین مقادیر بلندای پیزومتریک و عمق آب تفاوت قابل ملاحظهای وجود دارد که ناشی از افت انرژی ناشی از اثر نیروی درگ می باشد. در بخش دوم معادله انرژی به عنوان معادله اصلی حاکم در نظر گرفته شد و با حل آن بلندای فشار پیزومتریک در تمام نقاط محاسبه شده است. در گام بعد با اعمال افت انرژی ناشی از اثر نیروی درگ نیمرخ سطح آب با دقت مناسبی محاسبه گردیده است. بر اساس نتایج به دست آمده متوسط خطا بین هر سه نوع سنگریزه در محاسبه بلندای پیزومتریک 3.3 درصد میباشد. همچنین مقدار متوسط خطا در محاسبه نیمرخ سطح آب با در نظر گرفتن اثر نیروی درگ 2.36 درصد و بدون لحاظ کردن این اثر 13.44 درصد حاصل شده است.