الگوی پارادیمی حضور بانوان در استادیومهای ورزشی با توجه به شرایط فرهنگی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی ورزش، واحد تهران جنوب، دانشگاه ازاد اسلامی تهران، ایران
2 استادیار گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه ازاد اسلامیتهران، ایران
3 دانشیار گروه علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد،اسلامی رودهن، ایران
doi
10.30495/jzvj.2024.32936.4139چکیده
هدف: این پژوهش الگوی پارادیمی حضور بانوان در استادیومهای ورزشی با توجه به شرایط فرهنگی کشورایران است که با روش پژوهش کیفی و با استفاده از رویکرد مبتنی بر نظریه داده بنیاد انجام شد. روش: این پژوهش بابهره گیری از روش نمونه گیری هدفمندو باانجام 20 مصاحبه نیمه ساختار یافته جمع آوری گردید. و برای تحلیل داده ها مربوط مصاحبه، ازکدگزاری استفاده شد. پایایی مصاحبههای این پژوهش برابر 87% است. وبا توجه به اینکه مقدار پایایی بیشتر از 60% است، قابلیت اعتماد کدگذاریها مورد تائید است. همچنین، برای الکو تایید پذیری و انتقال پذیری از روش بازبینی در اختیار ۵ نفر از اساتید خبره حوزه ورزش قرار گرفت. یافته ها: باتوجه به نتایج پژوهش تحلیل دادهها در سه مرحله کدگذاری باز،محوری و انتخابی انجام گرفت و یافتهها در چارچوب الگوی نهایی شامل: عوامل فردی و حقوقی به عنوان عوامل علی، عوامل زیرساختی و برنامه ریزی به عنوان شرایط زمینهای، عوامل سیاسی به عنوان عوامل مداخله گر و حضور کنترل شده به عنوان راهکار مناسب برای عادی سازی حضور بانوان در استادیومهای ورزشی است. نتیجه گیری: حضور بانوان در استادیومهای ورزشی، یکی از راههای موثر برای غنیسازی اوقات فراغت، افزایش نشاط اجتماعی و تقویت روابط اجتماعی بانوان است. این حضور، بهویژه در قالب خانواده، میتواند تأثیرات مثبت گستردهای بر جنبههای گوناگون برگزاری مسابقات ورزشی داشته باشد و به توسعه فرهنگی و اجتماعی در جامعه کمک کند.