فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این مقاله بررسی تأثیر افزودن الیاف بازالت بر روانی، زمان گیرش، جمع‌شدگی خشک و مقاومت‌های فشاری و خمشی ملات‌های ژئوپلیمری دو جزئی عمل‌آوری شده در دمای محیط و حاوی روباره کوره آهن‌گدازی و گل سرخ است. بدین منظور، ملات‌های ژئوپلیمری مسلح شده به الیاف بازالت به مقدار 0.25، 0.50، و 0.75 درصد حجمی از مواد پایه در مقایسه با ملات پلیمری بدون الیاف ساخته شد. جهت فعال‌سازی مواد پایه از نسبت وزنی یکسان از محلول سود 4 مولار و آب شیشه استفاده گردید. همچنین برای نخستین بار مقاومت‌های فشاری و خمشی باقیمانده این ملات‌های ژئوپلیمری در حرارت‌های بالا اندازه‌گیری و بررسی شد. بدین منظور ملات‌های ژئوپلیمری در معرض سه رژیم حرارتی شامل دمای 600 درجه سانتی‌گراد به مدت 60 دقیقه و نیز دمای 600 و 800 درجه سانتی‌گراد به مدت 90 دقیقه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که افزودن 0.5 درصد الیاف بازالت نه تنها می‌تواند به نحو مطلوبی مشکل جمع‌شدگی خشک ملات‌های ژئوپلیمری را رفع نماید، بلکه استفاده از این مقدار الیاف بازالت می‌تواند مقاومت‌های فشاری و خمشی ملات‌های ژئوپلیمری را هم در دمای محیط و هم در درجه حرارت‌های بالا بهبود و ارتقا دهد. همچنین جهت بررسی ساختار فازی ژئوپلیمر‌ها در درجه حرارت‌های بالا آزمایش پراش اشعه ایکس (XRD) روی آن‌ها انجام شد. نتایج نشان داد که ژئوپلیمرها در این دما دچار یک تغییر از فاز حالت آمورف به کریستالی می‌شوند.