تأثیر سطوح مختلف تفالة زیتون در جیره بر عملکرد رشد، ترکیب لاشه، شاخص‌های خونی و ارزیابی حسی ماهی آمور (Ctenopharyngodon idella)

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، ایران.

2 گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، ایران.

3 گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، ایران.

4 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت، رشت، ایران.

doi
10.22059/jfisheries.2026.401683.1468
چکیده

مطالعة حاضر، با هدف ارزیابی اثرات سطوح مختلف تفالة زیتون در جیره بر عملکرد رشد، ترکیب لاشه، شاخص‌های خونی و کیفیت حسی ماهی آمور (Ctenopharyngodon idella) انجام شد. بدین‌منظور، 225 قطعه ماهی آمور با میانگین وزن اولیه 9/39±235/90 گرم، به‌مدت 21 روز قبل از شروع آزمایش سازگار شدند. ماهیان به‌طور تصادفی در پنج گروه آزمایشی (سه تکرار) توزیع و به‌مدت 67 روز در مخازن بیضی شکل 1000 لیتری پرورش داده شدند. تیمارها شامل یک گروه شاهد (جیرة بدون تفالة زیتون) و چهار گروه آزمایشی حاوی 5، 10 ، 15 و 20 درصد تفالة زیتون بودند. در پایان آزمایش، به‌طور تصادفی تعدادی ماهی، صید و مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج نشان داد که وزن نهایی بدن، افزایش وزن، نرخ رشد ویژه و درصد افزایش وزن بدن در گروه‌های 15 و 20 درصد در مقایسه با سایر گروه‌ها به‌طور معنی‌داری بالاتر بود (0/05>P). علاوه بر این، ضریب تبدیل غذا در گروه 20 درصد به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (0/05>P). در مورد ترکیب بیوشیمیایی لاشه، میزان رطوبت در گروه 15 درصد  افزایش یافت (0/05>P) و میزان چربی خام در دو گروه 5 و 20 درصد به‌طور معنی‌داری بالاتر بود (0/05>P). میزان خاکستر نیز در گروه 20  درصد به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (0/05>P). با این حال، تفاوت معنی‌داری در شاخص‌های خونی تیمارهای مختلف مشاهده نشد (50/0<P). ارزیابی حسی فیله نشان داد که امتیاز عطر و طعم در گروه‌های شاهد و 5 درصد در مقایسه با سایر گروه‌ها پایین‌تر بود (50/0>P) و بالاترین امتیاز در گروه‌های 15 و 20 درصد مشاهده شد. در مجموع، یافته‌های این مطالعه نشان داد که گنجاندن تفالة زیتون در جیرة غذایی ماهی آمور، به‌ویژه در سطح 15 درصد، می‌تواند تأثیر مثبتی بر عملکرد رشد و ویژگی‌های حسی فیله ماهی آمور داشته باشد.