فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

خط لوله یکی از اصلی‌ترین روش‌های انتقال گاز است؛ از محدودیت‌های این روش می‌توان به انعطاف ناپذیری، محدود بودن ظرفیت انتقال گاز و هزینه‌های بالای نصب و نگهداری تجهیزات اشاره کرد. برای رفع برخی از این محدودیت‌ها، اخیراً انتقال گاز در حالت فاز متراکم (سیال فوق بحرانی) پیشنهاد شده است. از برتری‌های انتقال گاز طبیعی به‌صورت فوق بحرانی می‌توان به افزایش چگالی، کاهش گرانروی، تعداد کمتر ایستگاه‌های تقویت فشار، قطر لولۀ کمتر، کاهش افت فشار، هزینۀ پایین‌تر تعمیرات و نگهداری و هم‌چنین عدم تشکیل سیال دوفازی اشاره کرد. برای انتقال گاز طبیعی به حالت فاز متراکم، فشار گاز باید از بیشترین فشاری که هم‌زمان هر دو فاز مایع و گاز وجود دارند، بیشتر و هم‌چنین دمای گاز باید بالاتراز دمای بحرانی و کمتر از بیشترین دما در حالتی که هم‌زمان هر دو فاز مایع و گاز وجود دارند، باشد. در این مقاله پس از بیان تئوری و معادلات انتقال گاز، نتایج دو مطالعه در زمینۀ انتقال گاز در شرایط فوق بحرانی آورده شده است. این مطالعات نشان داد که انرژی فشرده‌سازی و خنک‌کردن گاز به‌ترتیب 70 و 50 درصد کمتر از حالت انتقال گاز به‌صورت دوفازی بوده است. مقدار گاز میعان‌شده قابل استحصال در حالت فوق بحرانی 74 درصد بیشتر از حالت دوفازی بوده و هم‌چنین مقدار انرژی کمپرسور‌ها در حالت فاز متراکم به‌ترتیب 51 و 63 درصد کمتر از حالت انتقال گاز در فشار متوسط و فشار پایین گزارش شده است.