فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده هدف: هدف این پژوهش بررسی رابطه رضایت و ناکامی از نیازهای اساسی روان‌شناختی و خود شفقت‌ورزی با سبک زندگی ارتقادهنده سلامت باتوجه‌به نقش میانجی­گری استرس ادراک ­شده در زنان شاغل بود. روش­: این پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه زنان شاغل در سازمان­ها و اداره­های دولتی استان تهران در سال 1401 بود. درنهایت در پژوهش حاضر 400 زن (168 مجرد و 232 متأهل) به­صورت تصادفی چندمرحله­ای انتخاب شدند و به فرم­های مقیاس رضایت و ناکامی از نیازهای اساسی روان‌شناختی، مقیاس شفقت ­به­ خود فرم کوتاه، پرسش‌نامه استرس ادراک ­شده و نیمرخ سبک زندگی ارتقادهنده ­سلامت پاسخ دادند. یافته­ها: نتایج حاکی از آن است که شاخص­های برازندگی حاصل از تحلیل از برازش قابل‌قبول مدل ساختاری با داده­های گردآوری‌شده حمایت می­کنند. رابطه بین استرس ادراک‌شده و سبک زندگی ارتقادهنده سلامت منفی و معنادار و رابطه بین خود شفقت‌ورزی و سبک زندگی ارتقادهنده ­سلامت مثبت و رابطه بین رضایت از نیازهای اساسی روان‌شناختی و سبک زندگی ارتقادهنده ­سلامت مثبت و معنادار و رابطه بین ناکامی از نیازهای اساسی روان‌شناختی و سبک زندگی ارتقادهنده سلامت منفی و معنادار بود. رابطه غیرمستقیم بین خود شفقت‌ورزی و سبک زندگی ارتقادهنده ­سلامت از یک­سو رابطه غیرمستقیم بین رضایت از نیازهای اساسی روان‌شناختی و سبک زندگی ارتقادهنده ­سلامت از سوی دیگر مثبت و معنادار بود. نتیجه‌گیری: نتایج بیانگر این موضوع است که در زنان شاغل استرس ادراک‌شده رابطه بین رضایت و ناکامی از نیازهای اساسی روان‌شناختی و خود شفقت‌ورزی با سبک زندگی ارتقادهنده سلامت را به­صورت معنادار میانجی­گری می­کند.