موانع مشارکت در تحقق حکمرانی خوب شهری با تأکید بر بخش مدنی (مورد مطالعه: شهر یزد)

نویسندگان

1 گروه جامعه‌شناسی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 گروه جامعه‌شناسی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.22059/jisr.2022.342010.1298
چکیده

مشارکت اجتماعی به‌عنوان متغیری مهم، فرایندی مبتنی بر خرد جمعی و رفتاری آگاهانه و داوطلبانه است که شرکت همۀ افراد ذی‌نفع را در همۀ ابعاد برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری، مدیریت، اجرا، ارزیابی و کنترل، تقسیم منافع و سود برای رسیدن به هدف دربرمی‌گیرد که باید برای رسیدن به حکمرانی خوب به آن توجه کرد. در این پژوهش، به‌دنبال شناسایی موانع مشارکت در تحقق حکمرانی خوب شهری با تأکید بر بخش مدنی هستیم.مطالعه با تأکید بر روش کیفی و از طریق مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته و روی نمونه‌ای هدفمند، با ده نفر از کنشگران بخش مدنی به‌صورت فردی صورت گرفت و با روش تحلیل مضمونی بررسی شدند.داده‌های گردآوری‌شده در قالب یک مضمون اصلی، نبود سرمایۀ اجتماعی و با عنوان یک مضمون نهایی با عنوان ضعف جامعۀ مدنی تحلیل شدند. درنتیجه تقویت بخش عمومی و افزایش سرمایۀ اجتماعی که بتواند تسهیل‌کنندۀ رسیدن به حکمرانی خوب باشد، احساس می‌شود. به‌طورکلی براساس یافته‌های تحقیق، مشارکت مدنی در شهر یزد کم است و ضعف جامعۀ مدنی احساس می‌شود.تحقق حکمرانی خوب مستلزم وجود یک جامعۀ مدنی است که استوار بر مشارکت مدنی باشد. در همین راستا، دولت باید در سیاست‌گذاری‌های متمرکز بازنگری کند و با دادن اختیار بیشتری به جوامع محلی، زمینۀ مشارکت بیشتر مردم و مقامات محلی در فعالیت‌ها و امور را فراهم سازد.