فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مطالعه میگوها با میانگین وزنی 0/3±5/1 گرم در 14 مخزن فایبرگلاس 300 لیتری با تراکم 40 عدد پست‌لارو میگو توزیع و طی مدت 56 روز با تیمارهای: کنترل مثبت (200 میلی‌گرم پودر آستاگزانتین سنتیک به هر کیلوگرم وزن جیره)، کنترل منفی (فاقد آستاگزانتین)، تیمار 1 (200 میلی‌گرم پودر آستاگزانتین از منبع جلبک Gracilaria corticata به هر کیلوگرم وزن جیره)، تیمار 2 (200 میلی‌گرم پودر آستاگزانتین از منبع جلبک Sargassum polycystum به هر کیلوگرم وزن جیره)، تیمار 3 (200 میلی گرم پودر آستاگزانتین از منبع گاماروس (Pontogammarus maeoticus) به هر کیلوگرم وزن جیره) و تیمار 4 (200 میلی‌گرم پودر آستاگزانتین از منبع پوست میگو وانامی به هر کیلوگرم وزن جیره) غذادهی شدند. براساس نتایج، درصد افزایش طول، میزان نرخ رشد ویژه (SGR)، درصد بقا و ضریب تبدیل غذایی (FCR) در تیمار 4 نسبت به گروه شاهد، تیمارهای 1 و 2 اختلاف معنی داری را نشان داد (0.05>P). اختلاف معنی‌داری در میزان افزایش وزن بدن و درصد افزایش وزن بدن بین تیمارهای 3 و 4 نسبت با سایر تیمارها مشاهده شد (0.05>P). همچنین اختلاف معنی‌داری در درصد پروتئین و رطوبت لاشه در میگو وانامی تغذیه‌شده با 200 میلی‌گرم آستاگزانتین از منبع میگو وانامی (در تیمار 4) با سایر تیمارها وجود داشت (0.05>P)، میگوهای تغذیه شده در تیمار 4 بالاترین مقدار پروتئین خام (0/31±23/43) و کمترین درصد رطوبت (0/45±73/45) را داشتند (0.05>P). در مجموع استفاده از 200 میلی‌گرم آستاگزانتین حاصل از منبع میگو وانامی بر شاخص‌های رشد، بقاء و ترکیبات شیمیایی لاشه پست‌لاروهای میگوی پا سفید غربی دارای اثر بخشی مثبت و معنی‌دار بود.