طراحی الگویی برای توان‌افزایی زنان در قوه قضاییه

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مدیریت دولتی گرایش رفتار سازمانی، گروه مدیریت و حسابداری، دانشکده علوم انسانی، زنجان، ایران

2 دانشیار گروه مدیریت و حسابداری ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

3 استادیار مدیریت، گروه مدیریت و حسابداری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، ایران

doi
10.30495/jzvj.2024.32553.4077
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر ارائه مدلی جهت توان‌افزایی زنان در قوه قضاییه  است. روش­: روش پژوهش کیفی از نوع نظریه داده بنیاد است. بعد از مصاحبه با 21 نفر از زنانی که معیارهای مدنظر پژوهش را داشتند، کدگذاری مصاحبه­ها در سه مرحله‌ی  باز، محوری و گزینشی انجام شد و  نتایج یافته‌های پژوهش در چهار طبقه کلی «شرایط علی»، «شرایط زمینه­ای»، «شرایط مداخله­گر» و «پیامدهای فردی، اجتماعی و سازمانی» تقسیم­بندی شدند که در نهایت، مدل توان‌افزایی زنان در قوه قضاییه ترسیم شد. قابلیت اعتماد با تکنیک سه‌گوشه‌سازی  و اعتبار  با استفاده از تکنیک تایید اعضا و موارد ناهمخوان انجام شد که حاکی از اعتبار نتایج تحقیق بود. یافته­ ها: یافته‌های تحقیق بیانگر آن است که توان افزایی زنان تحت تاثیر عوامل فردی، سازمانی و فراسازمانی قرار دارد که  با تقویت این عوامل می‌توان خودباوری و عزت نفس، رضایت شغلی آنها را ارتقا داد و اعتماد مدیران سازمانی به استفاده از ظرفیت و توانایی‌های زنان و باور سایر زنان به وجود نظام شایسته‌سالاری در سازمان و احساس تعلق و تعهد سازمانی را ایجاد کرد، همچنین استفاده موثر از ظرفیت و توانمندی‌های نیمی از جمعیت کشور، تغییر نگرش جامعه نسبت به توانمندی‌های زنان را رقم زد. نتایج: نتایج پژوهش حاضر نشان می­دهد که مهم­ترین مولفه در کل مولفه‌های توان‌افزایی زنان، مولفه کسب دانش شغلی است. به نظر می­رسد با افزایش دانش شغلی زنان می‌توان آنها را برای به عهده گرفتن مشاغل مدیریتی توانمندتر کرد.